குடியுரிமைக் கோப்பைகளுக்கான நிரம்புதல்...

இது ஒரு கதையெண்டு வையுங்கோவன். ஏன் நான் கதை எழுதக்கூடாதோ! உந்த நக்கல் சிரிப்புத்தானே வேண்டாம் எண்டுறது. நானும் ஒரு கதையை எழுதிப்பாக்கலாம் எண்டால் உப்பிடி ஏதாவது செய்தே என்னை முடக்கிறியள் ஆனால் இனியும் உதெல்லாம் சரிவராது நான் இந்தக்கதையை எழுதுறதெண்டே முடிவு பண்ணிட்டன்.



உண்மைல கதையில வாறவருக்கு; வராத ஒரு மொழிநடைதான் இந்த ஒரிஜினல் தமிழ் எண்டு நீங்கள் நம்புற ஒரு ரியுன். நான் இந்த ரியுன்ல இதைச்சொல்லுறதுக்கும் ஒரு 'கடியான' காரணமிருக்கு. உவருக்கு இப்ப நித்திரையைக் குழப்பிக்கொண்டிருக்கிற குட்டிக்கு உவர் கதைக்கிற பாஷை விளங்கிறது பெரும்பாடு, உவரும் இது தமிழ்தான், தமிழ்தான் எண்டு சொன்னாலும் அவள் உப்பிடி "லூசு மாதிரி கதைக்காதையுங்கோ" எண்டு உவரை கன தரம் கடுப்பாக்கிப்போட்டாள் ஆரம்பத்தில் அவள் இதை நீங்கள் கதைக்கிற தமிழ் கஷ்டமாயிருக்கெண்டு 'நைஸா' சொல்லிப்பாத்தாள்; அவர் அதை கவனிக்காமல் அலம்பியிருக்கிறார் அதுதான் அவள் விசயத்தை போட்டு உடைச்சுப்போட்டாள்.



சரி அதை விடுங்கோ இப்ப கதைக்கு வருவம்...

__________________________________________________





"அன்பின் ஆகக்குறைந்த நுழைவிடமாயிருந்தேன்

உன் விசுவரூபத்தோடு என்னில் நுழைகிறாய்

உன் முழுவதையும் தாங்கமுடியாதபடிக்கு

திணறிக்கொண்டிருக்கிறதெனது உயிர்..

எப்பொழுதென்னை கூடடைத்துக்கொண்டு போவாய்."


எதையுமே எழுதப்பிடிக்காமல் யாரோடும் பேசக்கிடைக்காமல் இருந்த இந்த நாட்களை எனக்கு நேரெதிரில் இருக்கிற ஒருத்தி குறுக்கிட்டிருக்கிறாள். எல்லா அன்பையும் போலவல்லாத ஒன்று அவளிடம் இருக்கிறது என்றாலும் யாழப்பாணத்தின் அத்தனை புலம்பெயர் கேள்விகளையும் சுமந்து கொண்டிருக்கிற பழைய புதிர்கள் நிறைந்த அவளிடம் எனக்கான பரவசங்கள் இருக்கிறது. அது மிகப்புதியதாய் இருக்கிறதில்தான் இதை எழுத வேண்டிய அவசியம் வந்திருக்கிறது. "புலம்பெயர் தமிழ் சமுதாயம் இன்னமும் 1990 களிலேயே இருக்கிறது" - "ஐரோப்பிய நடை முறைகளுடனும் பழைய யாழ்ப்பாணத்து திணித்தல்களுடனும் வளர்க்கப்படுகிற பிள்ளைகளின் மன முரண்கள்." - "தமிழ்சினிமாத் தனமான மனோநிலையில் இருக்கிற இளைய சமுகம்." என்கிற பழைய வசனங்களை எல்லாம் நானே திரும்பவும் நானே பேச வேண்டியிருக்கும் என்று நான் எதிர்பார்க்காத ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இந்த உறவுக்கான தொடக்கப்புள்ளியை இணைய உரையாடல் தளமொன்று ஏற்படுத்தித்தந்திருக்கிறது.


எப்பொழுதும் அன்பாயிருத்தல் தொடர்ச்சியாய் உருகுதல் என்பதெல்லாம் வெறும் வேசங்கள் ஆபாசங்கள் என்பதாய் சலம்பிக்கொண்டிருந்தவனை இடைவெளிகளுக்கு பிறகு குறுக்கிட்டிருக்கிற இந்த உறவு கலங்கடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. அடிப்படையில் நான் அன்பை யாசிக்கிறவனாகவே இருந்திருக்கலாம். பற்றுதலுக்கான அலைதலே இந்த இருபத்தொன்பது வருடங்களாகவும் இருந்திருக்கலாம் காதல் குறித்த அதகளமான அறிக்கைகளை விட்டுக் கொண்டிருந்த எனக்கு உன்னை சமாளிக்கத்தெரியவில்லை என்பதுதான் உண்மையாயிருக்கிறது.



உன்னைப்பற்றிய குறிப்புகளை என்னால் இன்னமும் ஒழுங்கமைக்க முடியவில்லை; நீ ஆதிக்கனவுகளின் சாயல்களில் இருக்கிறாய் என்றாலும் எனக்கு மற்றொரு திசையில் இருக்கிறாய் என்பதே உண்மையாயிருக்கிறது. என்னை நானாகவே ஏற்றுக்கொண்டு கையாளுகிற நிதானம் உனக்கு இல்லாமல் போனாலும் என்னை கைப்பற்றுகிற அழுத்தம் உனக்கிருப்பதாய் நம்புகிறேன். நான் எப்பொழுதும் இலகுவானவனாகவே இருந்திருக்கிறேன் என்பது உன் குறுக்கீடுகளின் மூலம் மற்றொரு முறை உறுதியாயிருக்கிறது. அன்பை நிராகரிப்பதன் மூலம் அழுத்தமாகி விடலாம் என்கிற என் நடைமுறை மாறியிருக்கிறது.



நான் உன்னை கடந்து விடுவேன் என்று நம்பினாலும் உன் கவலைகள் என்னை கோபமூட்டுகிறது. ஆகக்குறைந்தளவு உண்மைகளைத்தானும் உன்னால் அடையாளம் காணமுடியாமலிருக்கிறது. உன்னை சுற்றிலும் இருப்பது உண்மைகளுக்கு புறம்பானதொரு கூட்டம் என்பதை நீ கண்டுகொள்ளவே இல்லையா, அல்லது அவர்களின் வட்டத்துக்குள்ளேதான் உலகம் இருக்கிறது என்று நம்புகிறாயா. உன்னை அவர்கள் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத வலைக்குள் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை நான் உனக்கு எத்தனை முறை சொல்ல முடியும். உன்னைக்குறித்த கவலைகள் என்னிடமிருப்பதை நீ நம்புவாயோ என்ன்வோ இப்போதைக்கு இதை நான் அன்பென்றோ, காதல் என்றோ சொல்லிக்கொள்ளவே விரும்புகிறேன்.



உன்னை காதலிக்கிறேன் என்கிற ஒற்றை நாடகத்தை என்னால் மிகத்துல்லியமாக நெறியாள முடியும்.உனக்கு அது போதுமானதாயிருக்கலாம் நீ நம்ப விரும்பாத உனக்கு பழக்கமில்லாத

ஒரே ஒரு விசயம் என்னிடமிருப்பதில் உன்னை விலக முடியாமிலிருக்கிறது.உண்மைக்கு நெருக்கமான வாழ்வென்று ஒன்றுண்டு.நான் வாழ்கிறவன்.

________________________________________________________





உனக்கு நான் என்னத்தை சொல்ல இருக்கு..



நீ எதிர்பாக்கிறதை விட ஒரு வாழ்க்கையை உனக்கு தர முடியும் என்று நான் நம்பினேன் ஆனால்.நான் அறிந்த வரைக்கும் உனக்கு உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியாது அல்லது அதை அறிந்து கொள்ளத்தெரியாது. உன்னுடைய எல்லா பயங்களிலிருந்தும் வெளியில் வந்து விடு. உன்னுடைய வாழ்க்கையை நீ வாழ்வது என்கிற விசயத்தில நம்பிக்கை வை.


நான் உண்மையின் விளிம்பிலிருந்துகொண்டு நீ எதிர்பார்க்கிறதை விட நல்ல ஒரு வாழ்ககையை உனக்கு தரமுடியும் என நம்பியிருந்தேன். உன் ஒற்றைக் குடியுரிமையையும், இற்றுப்போன யாழ்ப்பாணக் கதைகளையும் வைத்துக்கொண்டு என்னை திருமபத்திரும்ப கேள்விகள் கேட்கிறாய் அன்பை அறவே நிராகரிக்கிறவனாகத்தான் நானிருந்தேன் உன் குறுக்கீடுகள் என்னை எழுதவெல்லாம் வைக்கும் என்று நான் நம்பவில்லை.



நான் நினைத்து வைத்த வாழ்வில் நீ எனக்கு நேரெதிர் திசையில் இருக்கிறாய் என்னை இயல்பாய் இருக்கவிடு உன்னை அடுத்த கட்டத்துக்கு அழைத்துப்போகிறேன். அன்பு எந்த விதிமுறைகளோடும் வருவதில்லை அது தானாக நடப்பது என்றுனக்கு சொல்லியிருக்கிறேன்.

அது நீ எதிர்பார்த்ததிலும் நிச்சயம் சுதந்திரமானதாய் ஆசுவாசமானதாய் இருக்கும. நிர்ப்பந்தங்கள் அங்கே இருக்கவே போவதில்லை.புரிதலும் பகிர்தலும் சின்னச்சின்ன தயார் நிலைகளுமே அங்கே தேவைப்படலாம்.



நீ கடக்கவும் நுழையவும் நிறை விசயங்கள் இருந்கிறது முதலில் வெளியே வர முயற்சி செய் மிகுதியை புரிதலும்,காலமும் தகவமைக்கும்.


__________________________________


பெடியன்ரை புலம்பல்களில் இருந்தொரு சாம்பிள் சுருக்கம்.


நீங்கள் நினைக்கிற மாதிரி நீ மட்டும் போதும் என்கிற, அக்கா-தங்கச்சி,குடும்ப பொறுப்பு என்கிற எந்த பேச்சுகளுமே இல்லாமல் அன்பை அள்ளித்தருவதற்காக மட்டும் ஒருவனை வீட்டுக்காரார் பாத்து தருவினம் முன்னப்பின்ன தெரியாத அவன் உங்களை வச்சு பூசை செய்வான் கட்டிக்கொண்டு சாம்பிராணியைப்போடுங்கோ நாங்கள் உண்மையா இரண்டு வசனம் பேசினால் உங்கடை அலட்டலை காதல் வியாபாரங்களை ஆரம்பியுங்கோ. வெறும் உறுதி மொழிகளை மட்டுமே தந்துவிடுவதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை என்பதை எத்தனையோ முறை சொல்லியிருக்கிறேன்.



என்ன கதை விளங்குதோ உண்மைல இது ஒரு பெரிய சிக்கலான கேஸ்தான் சும்மா சிவனே எண்டு ஒரு தினுசா அனுபவிச்சுக்கொண்டிருந்த பெடியனை ஒரு பெட்டை குறுக்கிட்டிருக்கிறாள்; குறுக்கிடுறது எண்டால் "விழுத்துறது" எண்டு வையுங்கோவன் உண்மைல இவர் மயங்கினதெண்டு சொல்லலாம். ஆனால் வெறு மயக்கம் எண்டு மட்டும் சொல்லேலாது ஏனெண்டால் பெடியன் எல்லா உறவுகளும் நிர்ப்பந்தங்களின் மீது நீடிக்கிறதுதான் எண்டும் அன்பை புதுப்பிக்காத அல்லது புரிதல் இல்லாத எந்த உறவும் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில தெறிக்கிறதுதான் எண்டும் சொல்லி சத்தியம் பண்ணியிருக்கிற ஆள். இலக்கியம்,ஓஷோ, சுயம் எண்டு, கடுங் கூட்டங்களோடை பழகி விளங்காத புத்தகங்கள் எல்லாம் வாசிச்சு பெடியன் ஒரு மாதிரி கடும் போக்கெண்டு வையுங்கோவன். ஆனால் என்ன பெடியனுக்கு சின்னல்ல இருந்தே இளகின மனசு.அண்டஸ்ராண்டிங்கான பெடியன்.





பெட்டை என்னண்டால் தனக்கு காதல்ல நம்பிக்கையே இல்லை எண்டு சொல்லிக்கொண்டு என்காக சிகரெட்டை விடு, இனி குடிக்கவே கூடாது, என்னை உனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் என்னை வேலைக்கு போகச்சொல்லுவியா, எண்டெல்லாம் கேள்வி கேக்கிற ரைப். இது போதாது எண்டு உவர் அவளை விரும்புறதுக்கு காரணம் அவளின்ரை சிட்டிசன்ஷிப் தான் எண்டு அவளின்ரை அறப்படிச்ச சொந்தம் ஒண்டு சொல்லியிருக்குது போல(சொந்தம் எண்டவுடன பெரிய கனக்க வயதெண்டு நினையாதையுங்கோ நாலைஞ்சு வருசத்துக்குள்ளதான் படாத பாடெல்லாம் பட்டு அங்க போய் சேர்ந்த ஒரு 20 வயது இருக்கக்கூடிய பெட்டை) அவளும், இவனை சுத்தி சுத்தி கேள்விகேட்டு கண்டிஷன் போட்டு காதலிச்சுக் கொண்டிருந்தாள்.

அனேகமா ஒரு நாளைக்கு நாலைஞ்சு மணித்தியாலம் கதைச்சாலும் ஒரு நாளைக்கு ஒரு தரம் எண்டாலும் லைனை கட்பண்ணி போட்டு போறதும் திரும்பி வாறதும் எண்டுஇருந்திச்சு பெட்டை. பெடியன் அவளைப்புரிஞ்சு வச்சிருந்தாலும் அவளுக்கு இவனிட்ட இருக்கிற குணங்கள் பிடிக்கேல்லை அல்லது அவளுக்கு என்ன வேணும் எண்டது கூட தெரியேல்லை. உண்மைல இது அங்க இருக்கிற முந்தின தலைமுறை ஆக்களின்ரை நடைமுறைகளாலதான் எண்டு நினைக்கிறன். (எங்கடை பெட்டையளே உப்பிடித்தானே ஒண்டில் தேவையில்லாததையெல்லாம் யோசிப்பாளுகள் இல்லையெண்டால் ஒரு ஒண்டையும் யோசிக்காமல் சிக்கல் படுவாளுகள்) ஒருக்கால் உப்பிடித்தான் அவளின்ரை அறப்படிச்ச சொந்தம் இவன்ரை சாதி என்ன எண்டமாதிரி கதைக்கிறது கேக்க உவன் தனக்கு தெரியாதெண்டு சொல்லிப்போட்டான்.

கொஞ்ச நேர கதைக்கு பிறகு உப்பிடி ஒரு வசனத்தையும் சொன்னான்.


"செய்யுற தொழிலை வச்சுத்தான் சாதி எண்டு சொன்னால் யுரோப்பில இருக்கிற பெரிய சாதி எண்டு படம் காட்டுற அனேகமான வெள்ளாளர் எல்லாம் முக்காடுதான் போடோணும் ஆனால் எனக்கு தெரிஞ்சவரைக்கும் நான் ஒரு மோசமான வெள்ளாளன்" எண்டு சொன்னான். அவள் லைனை கட்பண்ணிக்கொண்டு போட்டு, கொஞ்ச நேரத்துல ரைப்ப பண்ணி கதைக்க தொடங்கினாள்.



அவள்:

Kandee

vendam

pls



enakkum unakkum sari varathu.

enkada veeddula sathi pappinam



vendam pls..



இவன்:



சரி



அவள்:

kovama..


எண்டு கேட்டுட்டு கோல் பண்ணி,ஒரு கிஸ் குடுக்கிற ஸ்மைலியும் அனுப்பினாள்.

அவள் மட்டுமில்லை இவனும்தான் கோபப்பட்டு திட்டுறதும் பிறகு கொஞ்சுறதும் எண்டு அவளை கட்டுறதெண்ட முடிவில இருக்கிறான். நான் இந்தக்கதையை கேட்டு அறிஞ்ச மட்டுல பெட்டை கஷ்டப்பட்டு உழைக்கிற ஒருத்தி ஆனால் அவளின்ரை சொந்தக்காரர்களின்ரை கதைகளும் பழைய அனுபவங்களும் அவளை குழப்பம் பண்ணிக்கொண்டே இருக்குது எண்டுதான் நினைக்கிறன்.


________________________________________


"உன்னை தவிர்க்க முடியவில்லை என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறேன்

என்னை காதலிப்பதை இன்னொரு முறை சொல்லு."

உண்மையில இந்த வசனத்தை யார் எழுதி இருப்பினம் எண்டு நீஙக்ள் கண்டுபிடிச்சா உங்களுக்கு இந்த கதை விளங்கிட்டுது எண்டு அர்த்தம். இன்னொரு விசயம் உண்மைல இதை எழுத வேண்டிய ஆள் இதை எழுதேல்லை.


இந்தக்கதைக்கு ஏன் இப்படி தலைப்பு எண்டுற கேள்வியோடை, கதை இன்னும் முடியல்லை எண்டுற மாதிரி இருந்தாலும் இது கல்யாணத்துல முடியுற கதைதான்.


__________________________________________________

பகிர்வுக்கான குறிப்பு.

முன்பொரு முறை எழுதி வைத்த சில சொற்கள் இவை கிடப்பிலேயே இருந்தது இதை இனி என்னால் தொடர்ந்து எப்பொழுது எழுத முடியும் என்று தெரியவில்லை இதை தொடர்ந்து எழுதக்கூடிய மனோநிலை வரும்பொழுது திரும்பவும் திருத்தமான வடிவத்தில் எழுதிப்பார்க்க முயல்கிறேன் இப்போதைக்கு இதை வாசித்துக்கொள் குட்டி .


//
இரண்டாயிரத்து பதினொன்றுகளின் இறுதிப்பகுதியில் எழுதிப்பபார்த்ததென்று நினைக்கிறேன் இ இப்பொழுதுதான் பகிர்ந்திருக்கிறேன் ஏதாவது செய் செய் என்று அந்தரப்படுத்திக்கொண்டிருக்கும் மூளைக்குள்ளிருக்கும் சொற்களுக்கு.


//
ஒரு...
இலை தொடும் தூரத்தில்தான் உன்னுடைய உதடுகளிருக்கிறது
இருந்தும் இந்த மிதக்கும் தன்மையை அவ்வளவு 
இலகுவாய் கடக்க மனம் வரவில்லை 
இந்த முத்தத்தை நாம் 
இன்னும் கொஞ்ச நேரம் நாம் வைத்திருக்கலாம். //


-காதலிக்கிற காதலிக்கப்படப்போகிற எல்லோருக்கும் காதலர்தின வாழ்த்துக்கள்- 

💗திரும்புதல் அல்லது நினைவுகளை புதுப்பித்தல்.💗

உயர்தரத்து பரீட்சைக்கு 
ஒரு தவம் போல படித்துக்கொண்டிருப்பாய் - நீ
மேசையில் உறங்கிப்போகும் உன்னை தவம் போல பார்த்துக்கொண்டிருப்பேன் - நான்.

நாடு முழுவதும் கபொத உயர்தரம் பரீட்சை நெருங்கிக்கொண்டிருக்கு. இந்த ஏலெவல் காலத்திலயே இதுதான் பரவசமான காலமா இருக்கும் எண்டு நினைக்கிறன் கடைசி மாதங்களில் கவனிப்புகள் அப்படி இருக்கும்! வீட்டுக்காரர், சொந்தக்காரர், நண்பர்கள், அயலவர்கள் என்று எல்லோரும் அக்கறையும் அன்பும் உற்சாகமும் நம்பிக்கையும் தருகிற நாட்கள் இவை. இதுல இன்னுமொரு சிக்கல் என்னண்டு சொன்னால் ஒரு திணிப்பு மாதிரி  இருக்கும் இல்லாத டென்சனை ஏத்துற வேலையா  சோதினை எழுதப்போறவனை சோதினைக்குள்ளாக்கிற வேலையை கடமை மாதிரி செய்து கொண்டிருக்கும் யாழப்பாணத்து சனம்.  சும்மா இருக்கிறவனை ஏதோ  இதைவிட்டால்  அவ்வளவுதான் எண்ட மாதிரி கதைச்சே பயப்படுத்தி எழுதுறவனையும் ஒழுங்கா எழுதாமல் பண்ணுற சனங்களின்ரை அறியாமையை இங்க கதைக்க வேண்டாம் அதுக்கு வேறை ஏரியாக்கள் இருக்கு.

____________________________________________

இங்க நான் சொல்ல வந்தது வேறை கதைகள்; இதுல பல கதைகள் இருக்கு

//
அவனும் அவளும் ஏலெவல் எடுக்கிற ஆக்களா இருக்கலாம்..  ரெண்டு பேரும் ஒரே வயதா இருக்கலாம் அல்லது அவனுக்கு இது ரெண்டாவது தரமா கூட இருக்கலாம் மாறியும் சில கதைகள் நடந்திருக்கலாம் ஆனால் எனக்கு இப்ப ஞாபகம் இல்லை.
//
அவள் ஏலெவல் எடுக்கிறவளா இருக்கலாம். -
//
அவன் ஏலெவல் எடுக்கிறவனா இருக்லாம்

முதல்ல சொன்னதை விட பிறகு சொன்ன ரெண்டும்தான் சுவாரஸ்யம் கூட. காதலை பொங்கி பிரவகிக்கிற நாட்களாக இவை இருக்கும். அப்ப "மொபைல்" எல்லாம் கிடையாது இப்பத்தையை மாதிரி கோல் பண்ணி எழுப்பிவிட கதைச்சு தூக்கத்தை கலைக்க படிக்கிறதுக்காக முத்தம் வாங்க  என்றெல்லாம் நடக்கிற சீனுகள் இப்ப இருக்கும் . அவனுக்காக அவளும் அவளுக்காக அவனும் அலாம் வச்சு எழும்பி உற்சாகம் குடுக்கிறது இப்ப விரும்பினால் இலகுவா இருக்கும் ஆனால் அப்ப அது ஒரு காலமப்பா... 😞காதலின் அசட்டுத்தனமும் தைரியமும் இப்ப நினைச்சால் சிரிப்பாயிருந்தாலும் ஒரு பரவசம் இருக்கத்தானே செய்யுது.💓💓

➽விடிய வெள்ளன எழும்பி அவளின்ரை வீடு வரைக்கும் போட்டு வாறது. அவள் படிக்கிற யன்னலுக்கு போய் பாத்துக்கொண்டு நிக்கிறது (ரெண்டு பேருமே ஒகே எண்டால் ஜன்னலுக்க நிண்டு அன்பை பரிமாறின ஆக்களும் இருக்கு ) சைக்கிளிலை போய் சத்தம்; போட்டுக்கொண்டு போறது.  எண்டு திரிவானுகள் இதுல  செட்டாகின ஆகாத ரெண்டு வகைக்குமே சில முத்திப்போன காலகட்டமா இது இருக்கும் காதலின் கிறுக்குத்தனங்களும்  ஏலெவலின் அதிகப்படியா மிகைப்படுத்தலின் பைத்தியக்கார தனங்களை ஒரு கலந்து கட்டின விதத்துல செய்து கொண்டு திரியுங்கள் பிள்ளையள் எல்லாம்.

➽வீட்டு மதிலுக்கு போய் அவளை பாத்து பரவசப்படுவதும் அவள் லைற்றை போட்டு நிப்பாட்டி சிக்னல் குடுகிறது பிறகு மத்தியானம் அல்லது இடையில சந்திக்கேக்ககிள்ளை ஏனப்பா வந்தனியள் எண்டு கொஞ்சுறது எண்டு அவளுகள் பெடியளை பஞ்சாக்கி வச்சிருப்பாளுகள்.

➽இது பொம்பிளைப்பிள்ளையள் உண்மைலையே கஸ்ரப்படுங்கள்; அவனுக்கு நோட்ஸ் எழுதிக்குடுக்கிறது உடுப்புத்தோய்க்கிறது, தேத்தண்ணி போட்டு குடுக்கிறதெண்டு ஒரு அம்மா மாதிரி இருப்பாளவை!  இப்ப படுங்கோ விடிய எழுப்பிவிடுறன் எண்டுறதும், படிப்புக்கிடையில அவனனை சந்திக்கிற நேரத்துல சாப்பிடுங்கோ, பகல்ல கொஞ்சம் நித்திர கொள்ளுங்கோ எண்டு கொஞ்சுறதும் பிஸ்கற் மிக்சர் நொறுக்குத்தீனியை கிலோக்கணக்கில வாங்கி குடுக்கிறதும் அவளுகள் கவனிக்கிற விதமே தனி..😍


➽ஆளைப்பார் எப்படி இருக்கெண்டு அம்மா சொல்லுற மாதிரியே  சொல்லி அவள் தருகிற சில முத்தங்களுக்காகவே வருசம் முழுக்க படிக்கலாம் போல இருக்கும். அதேபோல தேவயில்லாமல் எங்கயாவது நிண்டால், கிரவ்ண்டால போக லேட்டாப்போனது தெரிஞ்சால் விழுகிற திட்டும் அப்படித்தான் இருக்கும்.

____________________________________

இந்த துண்டு துண்டான குறிப்பகளை திரட்டி எழுதுகிற அளவுக்கு இந்த இரவு எனக்கு ஒத்துழைக்கவில்லை; இருந்தாலும் நான் எழுதிப்பழகிற இடத்தை தூசுதட்டுறதுக்கும் சொல்லக்கிடக்கிற கதைகளை எழுதிப்பாக்குறக்கும்  அழுதங்களின் விடுபடுதலுக்குமாகவும் இந்த ஞாபக குறிப்புகள்.



💓
என்னை கவனிக்காத போல படித்துக்கொண்டிருப்பாய் நீ
மேசை விளிம்பை முட்டுமுனது ஏக்கங்களை எனக்குத்தெரியாதா
போதுமடி எல்லாம்
புத்தகத்துக்குள் நிலை கொள்ளாத - உன்
பெரு விழிகள் சொல்லாததையா - உனது
பாவனைகள் எனக்கு சொல்லப்போகிறது.

💓
இருக்கிற அழகையெல்லாம்
பருத்திச்சட்டையொன்றுக்குள் மறைத்தபடி படித்துக்கொண்டிருப்பாய் - நீ பின்னிரவின்  வெளிச்சத்தில் பொன் மஞ்சள்  நிறமாய் நீயிருக்க வேறெதையும் யோசிக்க முடியாத படி மிகுதி  இரவை எரித்துகிகொண்டிருப்பேன் நான்.


💓
நித்திரை கொண்டிருவன் இடையில எழுப்பிவிடுங்கோ என்ற குறுந்தகவலோடு கதிரையிலேயே  உறங்கியிருப்பாய் நீ இயல்பின் பேரழகையெல்லாம் மறைக்க திணறுமுன் இரவுடையில்  ஒரு சிறுமியைப்போல உறங்குமுனது தூகத்தை சேமித்தபடி விழித்திருக்கும் மீதமிருக்குமெனது இரவு.

💓💓💓

இனி இடத்துக்கு வருவம்:

குட்டி மச்சாள்!

எனக்கு நெருக்கமானவளாக நீங்கள் நம்புகிற ஒருத்திக்கும் நாளைக்குத்தான் ஏலெவல் காதல் ததும்புமந்த   படிச்சு படிச்சு களைச்சு போயிருருக்கிற அந்த கண்களை பாத்து வாழ்த்துச்சொல்ல சந்தர்ப்பம் தராத இந்த காலத்தை என்ன சொல்வது!

கொஞ்ச நாட்களாக என்னை பார்க்காமலே இருக்கிற  அவளுக்கு இந்த நாட்களில் என்னைக்குறித்த எந்த கனவுகளும் வாரதபடிக்கும் எல்லா பாடங்களிலும் அவளுக்கு திருப்பதியாக எழுதும் படிக்கும் கூடஇருக்குமாறு அவள் நம்புகிற கடவுளர்களை கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

படிச்சு படிச்சு மெலிஞ்சு போன மாதிரிதான் இருக்கிறாள் குட்டி மச்சாள் ஆனால்;என்ன கன நாளைக்கு பிறகு காணுறதுல கலக்கமா கிடக்கு சாகடிக்கிறாள் பாவி நிகழப்போகும் வன்முறையை நான் முத்தம் என்று சொன்னால் காமத்தை கொண்டாட சொன்ன ஓஷோ கூட மன்னிக்கமாட்டார் கொஞ்சம் பொறுத்துக்கொள்ளடியம்மா இந்த முறை மட்டும்தான்.

"போடா காவாலி இதுக்கு என்ன  பெயரடா?"

" பின்ன சும்மாவே  கிட்டத்தட்ட மூண்டு மாதமடி.."


_________________________________________



கிட்டத்தட்ட  ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னர் எழுதிய இந்த  சொற்களை இப்பொழுது மீட்டுக்கொண்டு வந்திருக்கிற இந்த நாளுக்கு நன்றி😍


-இப்ப ஏலெவல் ஏழுதிக்கொண்டிருக்கிற எல்லா  பிள்ளையளுக்கும் -

தனித்த பகலொன்றின் மீதமிருக்கும் சொற்கள்.

இப்ப எல்லாம் நான் முந்தின மாதிரி இல்லை, எனக்கு கடும் கோவம் வருது, பொறுமை விட்டுப்போச்சு உண்மையைச்சொன்னால் என்ன உனக்குத்தானே? குடிச்சா டக்கெண்டு ஏத்தீடுது; மனசுல ஒரு போதை இல்லாமப்போச்சு! உண்மைக்கு நெருக்கமா ஒரு கதையும் என்னட்டை இல்லையெண்ட மாதிரி இருக்கு.  நீ சொல்லு மாயா எங்கே  இருக்கிறாய் நீ?!

அன்பை நிராகரிக்கும் இந்த துயர நிலைமைக்கு நான் எப்படி வந்தேன். இன்னும் என்னை வெகுதுாரம் கூட்டிக்கொண்டு போ.  நிலையில்லாமல் தவிக்கும் இந்த பாழும் மனதின் கடிவாளங்களை கைப்பற்று.  எனது பயணங்கள் தோறும் கூட வருமொரு உள்ளுணா்வை பத்திரப்படுத்து. எனது தளம்பல்களின் எல்லைகளில் எச்சரிக்கை உணா்வைத்தருமுனது  கரிசனங்களை தீராமல் வைத்திரு. நான் பேசவும் பேசாமலிருக்கவும் எப்பொழுதுக்குமான எனது சங்கதிகளாக நீ இருந்து விடு.

நான் உடலிலிருந்தும் தனித்தலையுமிந்த  துயர நாட்களை தீா்த்து விடு. ஒருபோதும் நீங்கி விடாத எல்லையற்ற உனது கருணையின் மரா்புகளில் அழவிடு, பின்னனா் ஏந்தி இந்தப்பிரபஞ்சத்தின் ஆதி முத்தங்களின் சாயலில் இறங்கும் உனது  உதடுகளின் மீது எனது வடிவமற்ற பிரியங்களை பதிய விடு. உன்மத்தம் நிரம்பிய எனது வேட்கையின் முடிவில் உனது பெருந்தனங்களில் உறங்குகிற இரவுகளை காலம் எனக்கு தரும்படிக்கு கூட இரு. உனது பிரியத்தின் எல்லா வடிவிலும் எனது பைத்தியங்களிலிருந்தும், குரூரங்களிலிருந்தும் என்னை மீட்டுக்கொள். எனது பாடுகள் எல்லாவற்றிலிமிருந்து என்னை பொறுப்பெடுத்துக்கொள்.

ஒரே முறை ஒரேயொரு முறை என்னைப்பொறுப்பெடுத்துக்கொள் நானெப்பொழுதும் மீளாதபடிக்கு காலம் என்னை உனது பிரியத்தின் எல்லைக்குள் காவல் வைக்கட்டும்.


காதல் குறித்து எழுதிப்பார்க்கும் மனோநிலை எனக்கு இதனை தொடங்கும் வரைக்கும் இருக்கவேயில்லை இருந்தும் ஏதேவொரு தருணத்தில் தட்டச்சத்தொடங்கிய இந்தச்சொற்கள் இவ்வளவு நீளத்துக்கு வரும் என்பதை நான் அறியவில்லை்  அப்படித்தானே காதல் கணங்களில் நிகழுமொரு அற்புதம்தானே! புலம்பலின் மற்றொரு வடிவமாக வந்திருக்கும் இந்தச்சொற்கள் ஒரு தனித்த பகல் பொழுதின் மீதமாய் இருக்கலாம்.

காதல் எப்பொழுதும் புதிய விசயம்தான் மக்கள் பிரியத்தின் நீட்டிப்பு என்பது உங்களது அன்பின் புதுப்பித்தல்களைச்சார்ந்தது.புதுப்பிக்காத அன்பில் இடைவெளி அதிகமாவிருக்கிறது.


பகிர்வின் மறுபக்கத்துக்கு.

மாயா  சுவாரஸ்யங்களை கூட வைத்திருப்பவள், எப்போதும் உற்சாகம் நிரம்பிய அவளது குரல் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கலாம் போல இரவெல்லாம் கூட வரும். கண்கள் சிரிக்கிற அவளது வட்டமுகத்துக்கு பெரிய கண்களும் சின்ன உதடுகளுமாய் இருப்பாள் கொஞ்சம் குண்டாக , நிறைய அழகாக இருக்கிற அவளை நான் காதலிக்கும்படி எனது ஒழுங்கின்மைகளின் துணையோடு மன்றாடிக்கொண்டிருந்தேன். அவளும் நானும் வெளியே அன்பை மறுதலிக்கிறவா்களாகவே இருந்தோம். ஆனாலும்  முத்தமிடத்தோன்றுகிற எனது உணா்வினை நான் காதல் என்கிற வடிவத்துக்கு மாற்றிக்கொண்டிருந்தேன்.  எப்பொழுதும் நம்பிக்கைகளை கொணா்ந்து தருகிற ஆத்மார்த்தமான  சொற்கள் அவளுடையது, அதையும் துணைக்கு வைத்துக்கொண்டேன். ஒரு மழை பெய்து கொண்டிருந்த மத்தியான நேரத்தில் பெரு நகரமொன்றின் வீதியில் நனைந்தபடி அவளை அணைப்பதற்கு அனுமதி கேட்டேன்; வெகுவியல்பாய் மாட்டேன் என்றவள் திரும்பி நடக்கத்தொடங்கினாள்.

மனதுக்குள் சிரித்தபடி போய்கொண்டிருக்கும் அவளை ஒரு ஒழுங்கைக்குள்ளிருந்து இழுத்து உதடுகளை காயப்படுத்தினேன். போடா  உன்னை எனக்கு பிடிக்கவில்லை என்றபடி  லேசாய் வியா்த்திருந்தே வாசனையோடு அவள் பெரிய மார்புகளை நெஞ்சில் அழுத்தினாள். நான் சிவந்திருந்த அவள் உதடுகளை பேச விடாமல் எடுத்துக்கொண்டேன் அப்பொழுதும் அவள் கணகள் ஈரமாக சிரித்துக்கொண்டிருந்தது.

பின்னா் நாங்கள் ஒரு குட்டி மாயாவைப்பெற்றுக்கொண்டு தாலி கட்டிக்கொண்டோம்.

________________

காதலை சந்தித்திருக்கிற சந்திக்கப்போகிற எல்லோருக்கும் காதலா் தின வாழ்த்துக்கள்.


நன்றி யும் அனுதாபங்களும் காதலிகள் யாருமில்லாத எனது சக நண்பா்களுக்கு.

பாடல் 1 - புனைவை சாத்தியப்படுத்தும் உனது எல்லையில்லா கருணைக்கு.

எல்லோரும் முடிந்து போனதாய் நம்பிய 
ஒரு துயரத்தின் பாடலை மற்றொரு முடிவிலிருந்து
தொடங்கி வைத்திருக்கிறாய்  நீ...
தவிர்க்க முடியாத எனது முன்னைய காலங்களை
நினைவினடுக்குகளிலிருந்து கிளறி எடுத்து
கோப்பைகளில் நிரப்பிக்கொண்டிருக்கிறேன்  
மதுவும் போதையும் தீராததாகவே இருக்கிறது
உனது நினைவுகளைப்போல .

திரும்புதலுக்கான பாடல்கள் குறித்த குறிப்புகள் :

 ( திருத்தியும், விரிவாகவும் மீள எழுதப்படக்கூடிவை) 

போன மாதத்தின் கடைசி வாரத்தில் போதை கலையுமொரு பின்னிரவில் எழுதிப்பார்த்த இந்தச்சொற்களை இன்றைக்கு பகிர்ந்திருக்கிறேன்.பாடலின் எல்லாக்காரணங்களும் இந்தப்பக்கங்களில்  எழுதப்பட்டிருக்கும் பெரும்பாலான சொற்களை தனதாக வைத்திருக்கும் அவள் மட்டும்தான். 

பாடலுக்கான படம்; முன்பொரு முறை கொண்டாடிய சோகம் பற்றிய பதிவிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. நன்றி - Google.

நீ எப்பொழுதும்  அற்பதங்களை நிகழ்த்திக்கொண்டிருக்கிறாய் உனது இந்தச்சொற்களை நீ இருக்கும் ஒரு பொழுதில் இந்தக்கடையிலிருந்து எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

பாடல்கள்;

மீண்டும் இந்த புலம்பல்களின் பக்கங்களை தூசு தட்டிக்கொடுத்திருக்கும் அதே எந்த மொழிதலிலும் சமன் செய்து விட முடியாத எனது கறுப்பியின் காதலுக்கு.

கைவிடப்பட்ட உடல்கள் - ஒரு மாதிரிக்குறிப்பின் திருத்தமற்ற வடிவம்.

இதை வாசிக்கப்போகும் அனேகம்  ஆண்களுக்கான பொதுவான அனுபவங்களில் ஒன்றாக நீலப்படங்கள் இருக்கக்கூடும்.  அந்த நீலப்பட நடிகைள், நடிகர்களைப் பற்றிய உரையாடல் ஒன்றுக்கான தொடக்கம் இந்த  மாதிரிக்குறிப்பு.  தனியே நடிகைகளை மட்டும் பேசிவிட்டு கடந்து போய்விட முடியாத நீலப்பட சந்தையும் சூழலுமே இப்பொழுது இருக்கிறது  எனக்குத்தெரிந்த வகையில்  எந்தவித  தேடுதலும்  இல்லாமல்  தொடங்கிய ஒருசிறு குறிப்பு இந்த பகிர்வு.



சமீபத்தில்  நீலப்பட நடிகையொருத்திக்கு ரசிகனாய் இருப்பதைக்குறித்த உரையாடல்  ஒன்றை ஆரம்பித்த தோழருக்கு நன்றி.

வயதான நீலப்பட நடிகைகளைசந்திக்க வேண்டும் என்கிற  ஆர்வம் 2009 கடைசிகளில்  எனக்கும் இருந்தது, பின்னர்  ஜமாலனின் "கலாச்சார கண்ணாடியில் கல்லெறியும் நீலப்படங்கள்" கட்டுரையை வாசித்த பிறகு அந்த நடிகைகளின் வாழ்வு குறித்த ஆவணப்படங்களை தேடியிருக்கிறேன். யாராவது சில நடிக நடிகைகளை சந்தித்து உரையாட நினைத்திருக்கிறேன். ஒரு முன்னாள் மல்யுத்த வீரனுக்கே இவ்வளவு கதைகள் இருக்கும் பொழுது ஒரு நீலப்பட நடிகைக்கு காலம் என்ன மாதிரியான அனுபவங்களை தரக்கூடும்?! - சாதாரண தமிழகத்து நடிகைகளுக்கே நமது மனங்கள் மோசமான அனுபவங்களை கொடுத்திருக்கையில் ஒரு தொழில் முறை நீலப்பட நடிகையின் வாய்ப்புகள் அற்றுப்போகையில் என்ன மாதிரியான  சமூக,பொருளாதார,உளவியல் பிரச்சனைகளை மீதமிருக்கிற அவளது காலம் அவளுக்கு தரக்கூடும்?!

பெண்களிடம் தங்கள் தோல்வியை ஒப்புக்கொள்ள விரும்பாத ஆண் மனங்களின்  பயம், விகாரம், குரூரம் எல்லாவற்றினதும்  திருப்திக்கான சந்தைப்படுத்தல்களாகவே  அனேகமான  நீலப்படங்கள் இருக்கின்றன. சுருக்கமாகச் சொன்னால் பெண் உடலின் மீதான வன்முறையே பெரும்பாலான மூன்றாந்தர நீலப்படங்களில் இருக்கிறது. இந்திய பாலியல் அடிமையே, வெள்ளை நிற விபச்சாரியே என்றெல்லாம் பேசுப்படுகிற வார்த்தைகளின் அரசியல் வேறொரு வகையானவை.

எனக்கு பிடித்தமான நீலப்பட நடிகைகள் குறித்து பேசுமளவிற்கு அவ்வளவு அதிகம் படங்களை நான் பார்த்ததில்லை தோழர் ஆனாலும் சில படங்களையும் நடிகைகளையும் எனக்கும் நினைவிலிருக்கிறது- அதில் ஒரு  நடிகையின் புதிய படங்கள் எதுவும் இருப்பதாய் தெரியவில்லை, அவரது தற்போதைய வாழ்வு பற்றிய தகவலை கூகுளில் கூட காணவில்லை .


பகிர்வுக்கு சம்பந்நதப்பட்ட மற்றொன்று:

எனக்குத்தெரிந்த நீல நடிகைகளில் இவரை சொல்லாமல் விட முடியாது துருதுருவென்றிருக்கிற இவருடைய பூர்வீகம் பஞ்சாப்; பஞ்சாபி பெண்களிடம் இருக்கிற இயல்பும் அலட்சியமும் இவரிடமும் அதிரடியாகவே இருக்கிறது. கனேடிய இந்தியரான இவருடைய அழகில் அமெரிக்காவை கலக்கிய பின்லேடனே அசந்து போயிருந்தார் என்று செய்திகளும் இருக்கிறது. அமெரிக்க, கனேடிய ஆண்மனங்களின் தூக்கத்தையும் பெண்மனங்களின் பொறாமையும் சம்பாதித்துக்-கொண்டிருந்த இவர் "பிக்பாஸ்" நிகழ்ச்சி மூலம்  இந்தி திரையுலகுக்குள் நுழைந்திருக்கிறார். இவருடைய முதல்  இந்திப்படம் Jism-2 நாளைக்கு ( 03.08.2012) வெளியாகிறது. இவர் திரையில் காட்டுவதற்கு எதுவுமே இல்லை என்று சொல்பவர்களுக்கு  மறைக்கபட்ட அழகில்தான் அதிகம் கவர்ச்சி இருக்கிறதென்று பதில் சொல்லியிருக்கும் இவருடைய இந்தப்படத்தின் காட்சிகள்  அதனை நிரூபிக்கிறதாய் நான் நம்புகிறேன். நிர்வாணத்தை தாங்க முடியாதவைதானே ஆண்மனங்கள். துருத்தலான விகாரங்களுக்கு பழக்கப்பட்டவைதானே தமிழ் மனங்கள்.. 
இந்தப்படத்தில் கூட நடிக்கிற Randeep Hoda ஒரு நல்ல நடிகர் எந்த  காட்சியையும் இயக்குனருக்கும் காட்சிக்கும்  திருப்பதியாகச்செய்யக்கூடிய கலைஞன், அது  என்ன் காட்சியாயிருந்தாலும்  Once upon time in Mumbai  படம் அதற்கு ஒரு சாட்சி.

உண்மையாகச் சொல்லப்போனால் SunnyLeone நடித்த எந்த நீலப்படத்தையும் நான் இதுவரை பார்த்ததில்லை.

சுணைக்கிது...

பேசவிரும்பாத கதைகள் பற்றிய குறிப்பு.

முகவுரை, பதிப்புரை, அந்தவுரை, இந்தவுரை என்கிற எந்த கந்தாயங்களுமில்லாமல் பிரித்ததுமே கதைக்குள் நழைந்துவிடுகிற புத்தகத்தின் வடிவமைப்பைப்போலவே நிரூபாவின் கதைகளும் சட்டென்று சொல்லவந்த மையத்துக்குள் நுழைந்து ஒரு ஊரையே நமக்கு அறிமுகம் செய்து அவா்களோடு நெருங்க வைத்துவிடுகிறது. ஊருக்குள் பேசத்தயங்குகிற கதைகளை ஊரில் பேசும் அதே மொழியில் எழுதியிருப்தே அதன் பலமும் பலவீனமும் என்று நினைக்கிறேன். ஈழத்தின் வடக்கில் இருக்கிறவா்களுக்கு புரிந்துகொள்ள முடிந்தாலும் எல்லோராலும் சட்டென உள்வாங்க முடியாத இந்த பேச்சுவழக்கில் எழுதப்பட்டிருப்து இதன் பரவலான அறிமுகத்திற்கான தடையாக இருக்கலாம்.

பன்னிரண்டு கதைகளைக்கொண்ட இந்தத்தொகுப்பு ஒரு நாவலின் முழுமையற்ற வடிவமாகவும் இருக்கிறது ஒரு ஊரில் நிகழும் அனுபவங்களை எந்த பாசாங்குகளும் அரசியல்துருத்தல்களுமில்லாமல் ஒரு பெண்மனதின் ( சிறுமியிலிருந்து பதின்மங்கள் வரைக்கும்) இயல்பான வெளிப்பாட்டோடு சொல்லியிருக்கிற இந்தத்தொகுப்பினைப்பற்றி போதுமான அளவில் பேசப்படவில்லை என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

மற்றும்படி சுணைக்கிது ஈழத்தின் சிறுகதை குறித்த கதையாடல்களில் கட்டாயம் இடம்பெறவேண்டிய ஒரு தொகுப்பு.
_____________________________________________________________________ 

"ஆனால்

ஒரு விடியலில்

கிண்டப்பட் புதைகுழிக்குள்

பாழ் கிணறொன்றில்

கண்டெடுக்கப்படும் ஒன்றைாய்

அழுகிய நாறிய அழிந்த ஒன்றாய்

என் தாய்க்கிழவியின்

ஒப்பாரி ஓலங்கிளைடையே

மேலே இழுக்கப்படுவதற்காய்

காலுகளே

என்னை விட்டுச்செல்லாதீர்கள்

கைகளே

என்னை கைவிட்டு விடாதீர்கள்"

ஒலிக்காத இளவேனில் தொகுப்பில் கற்பகம் யசோதர எழுதிய,இறுதி வார்த்தைகள் என்கிற கவிதையிலிருந்து எழுதப்பட்ட இந்த வரிகள் வசந்தங்கள், உதயங்கள் எல்லாம் வந்து ரட்சிக்கப்பட்ட பிறகும் நிகழும் தற்கொலைகள்  இனந்தெரியாதோரால் நிகழ்த்தப்படும் கொலைகள் மற்றும் இடம்மாற்றப்படும், அழிக்கப்படும் சவங்களுக்காக எழுதப்படுகிறது.

வடலியின் வெளியீடாக வெளிவந்திருக்கிற இந்தத்தொகுப்பு இலங்கைப்பெண்களது கவிதைகள் என்ற அடிப்படையில்  வந்திருக்கும் மற்றொரு முக்கியமான தொகுப்பு.அவா் ஒரு வரி எழுதினார் இவா் இப்படி எழுதினார் என்று ஒற்றை வரியை பிடித்துக்கொண்டு நக்கீரா் தனம் காட்டும் இணையவீரா்கள் யாரும் இந்தத்தொகுப்பை பற்றி பேசியதாய் நானறியவில்லை.  இவா்கள் பேசாமல் இருக்கிறதே இந்த தொகுப்பினது வெற்றியும் என்று நான் நினைக்கிறேன். ஒடுக்கப்பட்ட மனங்களிலிருந்து எழுதப்படுகிற வார்த்தைகள் உங்களை பேச இயலாமல் பண்ணின என்பதாக திருடப்பட்ட நிலத்திலிருந்து இதனை தொகுத்தவா்கள் எழுதி வைத்துக்கொள்ளலாம்.பேசவும் விமா்சிக்கவும் நிறைய விசயங்கள் இருக்கிறதாக முகத்திலறையும் இந்த கவிதைகள் சொல்வதாய் நான் நம்புகிறேன்.

பிரசுர வெளிக்கு புதிய பலரது கவிதைகளையும் நன்கறிந்த பலரது கவிதைகளையும் தொகுத்து வந்திருக்கிற இந்த கவிதைகள் தொகுப்பாளா்கள் சொன்னது போல அவரவா் உலகங்களை தமதான் நம்பிக்கைகளுடன் வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றன.  அவரவா் உண்மைகளை பேசும் இந்தக்குரல்களை குறித்து பேசாதிருக்கிற மற்றவா்களை நினைந்து நான் வியந்து கொள்கிறேன். 

துயரம்...

மற்றுமொரு வரலாற்றுத் துயரம் நிரம்பிய நாளின்

மீதமிருக்கிற பொழுதில்

அன்றே கொல்லும் உன் அரசா்களையும்

கைவிட்டுப்போன கடவுளா்களையும் 

சபிப்பதில் ஆறிவிடுவதில்லை மனம்

கைவிடப்பட்டவா்களின் புலம்பலை கேட்பதற்கு 

காலம் ஒரு நாளும் நிற்பதில்லை

குவளை மதுவை கவிழ்த்து விழுங்கியபடி

கேவலமான வார்த்தைகளால் ஆயுதங்களை காறி உமிழ்வேன்

அகாலமொன்றில் இனங்தெரியாதவா்களை அனுப்பும்

உங்கள் ரட்சிப்பின் துவக்குகளை என் குறி மீது வையுங்கள்

அடுத்த வார்த்தையை நான் எழுதாமல் விடுகிறேன்

கொடுத்த கூலிக்கு சுட வரும் உங்கள் முகத்தில் உமிழ்வதற்காக.
_____________________________ .

நுாற்றாண்டுகளின் துயரத்துக்கு...

தேவநம்பிய திஸ்ஸனை குறைசொல்லி

திரும்ப நடக்கப்போவது எதுவுமில்லை.

தொடரும்...

இந்த நாட்களின் சிக்கல்களுக்கும், இன்னும்செய்து முடிக்காமல் இருக்கிற காரியங்களை செய்யத்தொடங்கவும், எப்பொழுதும் போலிருக்கிற குற்றவுணர்வுகளின் தொல்லைகளுக்கும், இந்த தளத்தினதும் எனதும் இயங்குதலை தொடரப்பண்ணவும்; எழுதவே முடியாத ஒரு நாளின் முன்னிரவில் தும்பளை மேற்கு சனசமூக நிலைய புதிய கட்டட திறப்புவிழா மலருக்காக எழுதிய சில பக்கங்களின் தணிக்கை செய்யப்படாத பிரதி இங்கே பகிரப்படுகிறது.

சொல்லத்தெரியாத மகிழ்வின் சொற்கள்.

நீங்கள் எழுதுமிந்த சொற்களின் மீது 

உங்கள் உண்மையை நிரப்புங்கள்- காலம் 

உங்கள் சந்ததிக்கு ஒரு ஊரைப்பரிசளிக்கட்டும்.

இப்ப நான் உங்களுக்கு சொல்லப்போறது ஒரு கதை எண்டு நீங்கள் நினைக்கலாம் நானும் அப்படியே வச்சுக்கொண்டுசொல்லுறன்.

ஒரு சனசமுக நிலையம் என்பது எந்த அளவில் எங்கடை ஊரில் இருந்தது என்றால் ”சாப்பிட்ட பிறகு பேப்பா் படிக்கிற இடம்” என்கிற அளவிலதான் நான் அறிய பயன்பட்டிருக்கு. எனக்குத் தெரிய ஒரு நுால்நிலையத்தைத்தானும் முழுமையாக பன்படுத்துகிற ஆட்கள் மிக்குறைவான சதவிகிதம்தான் எங்கடை ஊரில் இருக்கினம். இது ஏன் நான் பள்ளிக்கூடம் படிச்ச காலத்தில பள்ளிக்கூட நுால்நிலையத்துக்குள்ள போகாத நிறையப்பேரை பாத்திருக்கிறன். அப்பவெல்லாம் நுால்நிலையம் என்பது பலருக்கும் எப்பவாவது போய் சோதினைக்கு உதவக்கூடிய ஏதாவது ஒரு புத்தகத்தை எடுத்துக்கொண்டு வருவதற்கும் வகுப்புகள் இல்லாத பாடநேரத்தில் ஒளிந்து கொள்ளவுமே நிறையப்பேருக்கு பயன் பட்டிருக்கு.

எண்பதுகளில் பிறந்து மு.தளையசிங்கத்தை தெரியாதென்றால் எப்படி பேராசிரியா் சிவத்தம்பியை வாசிக்காமல் யாழ்ப்பாணத்தின் சமுக அரசியல் வரலாற்றை எப்படி அணுக முடியும்?  காமிக்ஸ் கதைகளை கல்கியை, கடந்து வராமல் இனப்பெருக்கத்தொகுதி மட்டும் படிக்கிறதில என்ன சுவாரசியம் இருந்துவிட முடியும்! புத்தகம் வாசிக்கிறது என்னவோ பெரும்பாவம் என்பதைப்போல  பழக்கட்ட கல்விச்சமுதாயத்தை நாங்கள் கொண்டிருந்தோம், பாடப்புத்தகங்களின் மீது பழக்கபடப்ட இளமைப்பருவம்தான் எம்மிடம் இருக்கிறது,கதைப்புத்தகம் படிப்பதே வயதுக்கு மீறின செயல் என்பதாகத்தான் இருந்தது எங்களுடைய ஊா். பத்து பன்னிரண்டு வயதிலேயே பொன்னியின் செல்வனை கையெலடுக்கிற அளவுக்கு வாசிப்பு இருந்தாலும் நாங்கள்  வாசிக்க முடியாத சூழலிலேயே இருந்தோம்.வாசிப்பின் சாத்தியங்களையும்  கற்பனையின் ஆற்றலையும் இப்பொழுதிலிருக்கிற தலைமுறை எந்தளவுக்கு கொண்டிருக்கிறதென்று சொல்லவே முடியவில்லை.அது உண்மையில் கவலைக்கிடமான நிலமையில்தான் இருக்கிறது.நான் இங்கே சொல்வது இப்பொழுது பதினமத்துக்குள் நுழைந்திருக்கும் தலைமுறையைத்தான் . அவா்களது பெரும்பாலான பொழுதுகளை தனித்தனி பிரத்தியேக வகுப்புகளும் தொலைக்காட்சிகளும் நிறைத்து விடுகின்றன என்பது கண்கூடு






இணையம் பயன்படுத்தும் வசதி இருக்கிற பதின்மத்தின் முடிவுகளில் இருக்கிறவா்களும் ”பேசுபுக்கு” (Facebook) போன்ற சமூக வலைத்தளங்களில் அதே பொழுது போக்குகளிலும் வீண் அரட்டைகளிலும் பெருமளவு  நேரத்தை செலவிடுகிறார்கள். அத்தோடு இணையம் எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரியாக  அறிமுகமாவதில்லை உதாரணத்துக்கு  இணையம் எனக்கு  முறையற்ற  பாவனைக்குரிய தளங்களின் தேடுதலுக்கானதாகத்தான் முதலில் அறிமுகமாயிற்று, இணையம் மிக ரகசியமானதாய் அப்பொழுது இருந்தது. இன்று இணையம் மிக வேகமானதும் எல்லோருக்கானதாகவும் இருக்கிறது. முன்பு பாதுகாப்பானதாய் இருந்த இணையம் இப்பொழுது  ஒளிவு மறைவற்றதாகவும் இருக்கிறது தனிமனிதனின் அந்தரங்கம் என்பது பாதுகாக்க முடியாததாய்  யாரோ ஒருவா் எப்பொழுதும் கவனித்துக் கொண்டேயிருப்பதைப்போல ஒரு வெளியை உருவாக்கி விட்டிருக்கிறது. ஆனாலும் அதன் தாக்கத்தை யாரும் பெரிதாக உணா்வதில்லை அவரவருக்கு ஏதொவொன்று நிகழும் வரை. இணைய வாசிப்பையும் அதன் சாத்தியங்களையும் பிறிதொரு சந்தா்ப்பத்தில் பேசிக்கொள்ளலாம் இப்போதைக்கு நான் சொல்ல வந்த கதையை சொல்ல முயற்சிக்கிறேன்.

இந்த தலைமுறையின் வாசிப்பபை பற்றி சொல்லப்போனால் அது இப்போதைக்கு வெறும் பழைய கதைகளை எழுதும் ஒரு குறைகூறும் பத்தியாக இந்த கதையை மாற்றிவிடக்கூடும். குறுகிய காலத்துக்குள் எனக்கு கிடைத்த தகவல்களையும் அவதானங்களையும் வைத்து சொல்லப்போனால் எங்கடை ஊரைப்பொறுத்த வரையில் செய்திகளையும் வெற்றுப்பரபரப்புகளையும் அறிந்துகொள்ளும் ஒரு; முறையாக வளராத பழக்கமாகவே இருக்கிறது. வாசிக்க எவ்வளவோ இருந்தும் நாம் காலம் காலமாக பழக்கப்பட்ட புதினம் பாக்கிற புராயம் பேசுகிற மனோநிலையோடே வாசிப்பபை அணுகியிருக்கிறோ.ம்

என்னுடைய மட்டத்து ஆட்களிடமே வாசிப்பும் அதன் பழக்கமும் ஏதோ வித்தியாசமான குணாதிசயமாகத்தான் இருந்திருக்கிற.து இப்பொழுதாவது இணையம் பலருக்கும் பலதையும் அறிமுகப்படுத்திவிடுகிறது முன்பெல்லாம் என் பதின்மங்களில் மைல் கணக்கில் சைக்கிளில் போய் வாங்கி கொண்டு வந்து படித்திருக்கிறோம். புத்தகங்களுக்காக சண்டையும் போட்டிருக்கிறோம் சில நல்ல சினேகங்களும் கிடைத்திருக்கிறது அதுவரையும் பேசியே இராதவா்களோடும் கூட புத்தகங்களுக்காக பேசி நெருங்கியிருக்கிறோம்.அப்படியொரு உறவுகளில் பதின்மங்களின் ஆரம்பங்களில் இருந்து கொண்டு பெரிய பனுவல்களை அனாயசமாக வாசித்து முடிக்கிற திலோத்தமா  என்னை எப்பொழுதும் ஆச்சரியப்படுத்துபவளாகவே இருந்திருக்கிறாள்.

பேசவென்று ஒருவரையொருவா் சந்தித்துக்கொண்டு புத்தகங்களில் மூழ்கிப்போன பின் மதிய நேரங்கள் இதை எழுதுகிற இந்ததருணத்திலும் சிலிர்ப்பானதொரு குறுநகையை உதடுகளில் கொண்டுவருபவை.

வாசித்துக்கொண்டு போகையில் மாறும் அவள் முகபாவனைகளை கவனிப்பது துாங்கும் மடிக்குழந்தையின் அசைவுகளை கவனிக்கிற பரவசத்தை தருகிறதொரு நிகழ்வு.பின்நேரத்தின் வெப்பம் வியா்வை புள்ளிகளாய் கோடுகளாய் பின் கழுத்திலிருந்து கோலம்போட மெலிதான ஈரத்தில் தெரியுமவள் மேலாடையின் வளைவுகளின் ஈரம் என் பருவத்தின் மீது பெருநதியென பாயும்.

கன்னத்தின் மீது கரைச்சல் கொடுக்கிற முடிகளை அலட்சியமாய“ ஒதுக்கியபடி ”வயா்க்கதிரையில்” ஒரு விதமாக சாய்திருந்துகொண்டு வாசிக்குமவளின் கண்களையும், கூடும் பின் பிரியுமவளின் உதடுகளையும், மேவித்தணியுமவள் மார்புகளையும், அடரப்பின்னி தழையும் அவள் கூந்தலையும் ஒன்றை ஒன்று தழுவிக்கொண்டிருக்குமவள் பாதங்களையும் காணக்கிடைப்பது பதின்மத்தின் அதி உன்னத நிகழ்வாயிருக்கும்.

வயதில் என்னைவிட குறைந்தவளாயிருந்தாலும் வாசிப்பில் என்னிலும் வேகமானவளாயும் ரசனையில் தெரிவுகளில், பிரச்சனைகளை அணுகும் தன்மையில் முடிவெக்கும் ஆற்றலில் அவள் என்னை கையாள்கிற நிதானத்தை கொண்டிருந்தாள். பல சமயங்களில் அவளது ஆலோசனைகள சரியான தீா்வுகளை தந்திருக்கிறது  வாசிப்பை போலவே படிப்பிலும் நாளாந்த காரியங்களிலும் கூட வேகமும் நிதானமமாக இருந்தவளின் மீது என ஆச்சரியங்கள் அதிகமாகிக்கொண்டேயிருந்தன அவள் எப்பொழுதும் அற்புதங்களை செய்பவளகாவிருந்தாள்.

கவிதைகளில் இருந்து கொக்கோகவிளக்கம் வரைக்கும் எனக்கு அறிமுகம் செய்த அவளிடம்  அவள் அழகெல்லாம் வியா்த்து நிக்க முடியாமல் நிக்க நான் குரலே வெளியில் வராமல் தவித்துக்கொண்டிருந்த ஒரு முன்பகலின் தனிமையில் என் முதல் காதலை அவளிடம் மொழிந்திருந்தேன்.

அவளைத் தழுவிக்கொள்ளவேண்டிய தேவை என்னிடமும் என் ஏந்துதலின் அவசியம் அவளிடமும் இருந்தும் ஒரு மிகப்புதியதான முத்தத்திற்கான சாத்தியங்கள் அதிகம் இருந்தும் நிதானமான ஒற்றை வரியில் அந்த நிகழ்வை தவிர்த்துப்போன அந்த நாளுக்கு பிறகு நாங்கள் புத்தகங்கைளை பரிமாறிக்கொள்ளவேயில்லை.

எப்பொழுதும் போல அவள் அப்பொழுதும் என்னை ஆச்சரியப்படுத்துபவளாகவே இருந்தாள் அவளுடைய அந்த நிதானம் என்னை இன்னும் இன்னும் அவளிடம் இழுத்துக்கொண்டேயிருந்தது.

எனக்கும் அவளுக்கும் இடையில் எவ்வளவோ நெருக்கம் இருந்தும் தொடர முடியாத அந்த மிகப்புரிதலுடைய உறவு அங்கேயே முடிந்து போயிற்று. புதுப்பிக்கப்பட்டாத சமுகமாற்றங்களோடு மிகப்பழைய சமூக மரபுகளில் இருக்கிற எங்களுடைய சமுகத்தின் மீது பழி போட வேண்டிய நிலமைக்கு அவளையும் என்னையும் கொண்டு வந்திருந்தது.

என் இயலாமையோடு காலம் எங்களை அசாதாரணமாக கடந்து போக கொஞ்சம் பெரிதான இடைவெளியின் பிறகு ஊருக்கு வந்திருந்தேன் கதைகளைப்பேசியபடியே கொஞ்சம் மிதமான போதையில் இருந்த பின்னிரவொன்றில் கிடைத்த உண்மைகளின் அடிப்படையில் அவள் இப்பொழுதெல்லாம் எதையமே வாசிப்பதில்லை என்பதை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை.

இப்பொழுதும் அவள் என்னை ஆச்சரியப்படுத்துபவளாகவே இருக்கிறாள்.

இந்த இடத்திலை கதைக்கு ஒரு இடைவெளி வைப்பம் என?!

சமூக வளா்ச்சியில் சனசமுக நிலையங்களின் பங்கு என்பது மிக முக்கியமானதாய் இருக்கிறது. சமூகத்தின் பிரச்சனைகளில் முதலில் பங்கெடுக்கிற அமைப்பு இந்த சனசமுக நிலையங்கள்தான் அப்படியானதொரு சனசமூக நிலையத்திற்கு ஆதாரமான அமைவான கட்டடம் இல்லாதிருப்பது அதன் செயற்பாடுகளில் பெரும் இடா்பாடுகளை உருவாக்குவது அப்படி இல்லாது போன சனசமூக நிலையங்களின் வரலாறு நமது நாட்டில் இருக்கின்றன, வாழ்ந்த வீட்டிலிருந்தும் வெளியேற்றப்பட்ட சனங்கள் இருக்கிற நாடு நம்முடையது சனசமூக நிலையங்களின் அழிவொன்றும் ஆச்சரியத்துக்குரியதல்ல.

ஆரம்பதில் தும்பளை மேற்கு சனசமுக நிலையம் என்று எனக்கு ஒரு அழைப்பு இந்த Facebook தளத்தில் கிடைத்த பொழுது இது மற்றுமொரு குழுவுக்கான அறிவிப்பை போல என்று நினைத்திந்தேன் இருந்தும் அது என்னுடைய ஊருக்குரியதும் அதன் நிர்வாகத்துக்குரியவா்கள் எனக்கு நெருக்கமான நண்பா்களாயிருந்ததிலும் யோசிக்காமல் இணைத்துக்கொண்டேன். வெகு சாதாரணமதாய் ஆரம்பித்த இந்த சமுக வலைத்தளக்குழுமம் நிதானமாக தனது அடுத்து கட்டத்தை நோக்கி வளா்ந்து கொண்டிருக்கையில் இணையத்தை முறையாக பயன்படுத்துவதில் கிடைக்கிற மற்றுமொரு பெரும் பயனை அடைந்து கொண்டிருந்தோம்.

இணையம் கடல் கடந்து நம் மக்களை எல்லாம் அறிமும் செய்து இணைத்து வைக்க ஒரு சனசமுக நிலையத்தின் அவசியத்தை நம் ஊரின் அனைத்து தரப்பிற்கும் எடுத்துச்செல்வதில் எந்த சிரமமும் இருக்கவில்லை எந்த முன்னெடுப்பிலும் இருக்கிற சிக்கல்களைப்போல இந்த கட்டடத்துக்கான முன்னெடுப்பிலும் தடங்கல்களும் அபிப்பிராய பேதங்களும் இருக்கத்தான் செய்தன என்றாலும் கட்டடம் முழுமையாக வளா்ந்து நிற்கிறதைப்பார்க்கையில் ஒரு சிலிர்ப்பும் வெற்றியின் பரவசமும் உள்ளே பரவுவதை உணர முடிகிறது.

இந்த திட்டத்தின் முழுமையை குறித்த ஒரு கேள்வி மனப்பாங்கு எல்லோரிடமும் இருந்தாலும் இப்பொழுது ஒரு புதிய நம்பிக்கைய எல்லோருக்கும் கொடுத்திருக்கிறார்கள் நிர்வாகத்தினரும் நமது மக்களும். இந்த நம்பிக்கைதான் சனசமுக நிலையத்தின் அடுத்தடுத்த திட்ட முன்னெடுப்புகளுக்கான அடிநாதமாக இருக்க முடியும் இந்த குழுமமும் நிர்வாகமும் எல்லோருமாக முன்பைவிட அதிகம் மினக்கெடவும் தொடா்ந்து முன்னெடுக்கவும் வேண்டிய தேவைகள் இனிமேல்தான் இருக்கிறது என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

வெறுமனே வாழ்த்துக்களை மட்டும் சொல்லிக்கொள்ளும் என்னுடைய பங்கெடுப்பின் பற்றாக்குறை என்னை வெட்கப்பட வைக்கும் இந்த தருணத்தில் என் மக்களைக்குறித்து சந்தோசப்படுகிறேன்.

பின்குறிப்பு அல்லது நீங்கள் தேடுமொரு கதை

கிட்டத்தட்ட முப்பதுகளில் இருந்துகொண்டு இப்படியொரு முழுமையற்ற இந்த பத்திகளை  கதையென்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பது கூட எனது வாசிப்பின் போதாமைதான்.

எனக்கு சரியாக சொல்லத்தெரியாத இந்த சனசமுக நிலைய திட்டத்தின் நிறைவேறுகை குறித்த மகிழ்வை எனது மொழியில் எழுதி இருக்கிறேன் ஏற்றுக்கொள்க.

வாசித்ததை பேசுவதில் இருக்கிற  உற்சாகம் வாசிப்பைப்போலவே சுவாரஸ்யமானது வாசிப்பின் அதிஉச்சம் அதன்பகிர்வில் இருக்கிறதாக நான் நம்புகிறேன்.  கதை மாந்தா்களைக்குறித்த அவளது உரையாடல்கள் சுவாரஸ்யமானவை, அது அவளுடைய மனிதா்களைப்பற்றிய நுண்ணிய அவதானங்களை காட்டுவதாக இருக்கும்  வாசிக்கிற பழக்கத்திலும் வாசித்ததை  பேசவோ பகிரவோ முடியாத சூழல் என்பது பெரும் அசௌகரியம் அது அனுபவித்தவா்களுக்கு மட்டும் புரிகிற சொற்களின் அவஸ்தைவாசிக்கவும் வாசிக்கிறதை பகிரவும் கிடைக்கிற சூழல் எல்லோருக்கும் வாய்க்கட்டும். இனி வரும் தலைமுறைகளில் சரி திலோத்தமாக்கள் இல்லாது போகட்டும்.

14.02.2012 - சில சொற்கள்.

#
ஆதிப் பெண்தெய்வமென வரலாற்றின்
பெரு மௌனங்களை சுமந்தபடி இருக்கிறாய் நீ
ஒரு பிரார்த்தனைப் பாடலென
உன் முன்னே விழுந்து கிடக்கிறதெனது காதல்.


#
தொப்பலாய் நனைத்துவிடுகிற
எதிர்பாராத நாளொன்றின் பெருமழையென
பரவசத்தையும் தவிப்பையும்
சேர்ததே தந்துவிட்டுப்போகிறது
உன் ஒவ்வொரு வருகையும்.

#

தானறியாமல் கூடவேயிருக்கிற
பிடித்தமான பாடல் வரிகளின் முணுமுணுப்பைபோல
தலையணையில் உறங்குகிற குட்டிப்பூனையின் உறக்கத்தை
கலைக்காமல் விட்டுவிடுகிற மனோநிலையைப்போல
முற்றத்து செவ்வரத்தம் பூக்களை
நின்று ரசிக்கிற தருணமொன்றாக
மோசமான நாளொன்றின் முடிவில் கிடைக்கிற
அம்மாவின் அழைப்பைப்போல
இன்னும் இன்னும்...
இங்கே எழுதி முடிக்காமல் விடுகிற
இந்த கவிதையைப்போல.

#
இன்றைக்கு எதையாவது எழுதியே ஆகவேண்டும் என்று நிலைகொள்ளாத மனோநிலையை இழுத்துப்பிடித்துக்கொண்டு எழுது-எழுது என்றால் என்னை ஒரு ஓரமாக விட்டுவிட்டு அதுபாட்டுக்கு என் அவஸ்தைகளை ரசித்துக்கொண்டிருக்கிறது.


காதல்.


_________________________________

எல்லா துன்பங்களிலிருந்தும் என்னை மீட்டெடுக்கும் உந்தன் கருணைக்கு.

2011- போன காலம்.

இரண்டாயிரத்து பதினொன்று விரைவாக முடிந்து விட்டதென இப்பொழுது தோன்றுகிறது. காலம் அதன் பாட்டுக்கு போய்க்கொண்டிருக்கிறது. பெரிய மாற்றங்களை எதிர்பார்த்திருந்த கடந்த வருடம் சில விசயங்களை நடத்தியிருக்கிறது. இருந்தும் காலத்தின் போக்கில் அவை பெரிதாக தெரியவில்லை! என்னைப்பொறுத்தவரையில் முக்கியமானதொரு மாற்றமுள்ள ஒரு முடிவை கடந்த வருடத்தின் இறுதியில் எடுத்திருக்கிறேன். அந்த முடிவை தொடர்ந்தும் செயல்படுத்துதல் எவ்வளவுக்கு சாத்தியம் என்பதை காலத்திடம் கொடுத்துவிடலாம், இப்போதைக்கு இலகுவாயிருக்க முடிந்தால் அது பெரும்கொடை.


புது மருமகள்.



போன நத்தாருக்கு கிடைத்த பரிசு இது இந்த வருடத்துக்கான முதல் சந்தோசங்களை இவள் கொண்டு வந்திருக்கிறாள்.எனக்கு நல்ல நட்பாக இவள் வரக்கூடும்.


நான் வாசிக்கிறது கடும் ஸ்லோ என்று எனக்குத்தெரிந்தாலும் சமயங்களில் எனக்கே அரியண்டம்பிடிக்கிற அளவுக்கு இருக்கிறது வாசிப்பு. ஒரு புத்தகத்தை ஒரு மாதம் வாசிச்சால் எப்படி விளங்கும். இரவுக்கு முன்பு வருவது மாலை இப்பொழுதுதான் படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். ஆதவனை வாசிக்கிற பொழுதுகளில் பாலச்சந்தர் படங்கள் நினைவுக்கு வராமல் விடுவதில்லை. ஆதவன் எழுதிப்பார்த்த மனிதர்களிலும் சிக்கலான மனிதர்கள்தான் இன்றைக்கிருக்கிற உலகமயமாகிய இந்திய மேல்நடுத்தர வர்க்கத்தில் இருக்கிறார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன்.





06.12.1944 - 17.11.2011

போன வருசம் எனக்கு கொடுத்திருந்த தீராத சாபம் இது. கிட்டத்தட்ட 67 வருசம் இருந்த அப்பரோடு கடைசி நேரங்களில் இருக்க முடியாத ஒற்றை மகனாக நானிருந்தேன்.

அப்பாவைக்குறித்து என்னால் எழுத முடியாதவைகளை எழுத முயன்றுகொண்டிருக்கிறேன் ஒரு மாதத்திற்குள் எழுதிவிடு என்றெல்லாம் என் மனதுக்கு சொல்ல முடியவில்லை. ஏறக்குறைய அறுபத்தேழு வருசம் இருந்த அப்பாவை ஏதோ எழுதிக்கொடு என்று எழுதுவதற்கு இது வெறும் குறிப்பில்லையே,நான் எழுதிப்பார்க்க வேண்டிய ஒரு உண்மையாய் இது இருக்கிறது, உண்மைகளை அவ்வளவு சாதாரணமாக எழுதிவிடவும்முடிவதில்லை.

இதை இங்கே எழுதவே கூடாதென்றிருந்தேன் ஆனால் 2011 இல் என்ன நடந்தது என்று மீட்டுப்பார்க்கையில் என்னை அழுத்துகிற ஒரே விசயம் இதுவாகத்தான் இருக்கிறது. இந்தப்பாரத்தை இனி எப்பொழுதும் தவிர்க்கவும் முடியாது.


இன்னுமொரு சம்பவம்.

நினைத்ததை விட வேகமாக போயிருந்த இரண்டாயிரத்து பதினொன்றின் முற்பகுதியில் ஒரு சின்னப்றவை குறுக்கிட்டிருந்தது. அதற்கான இளைப்பாறுதலின் கிளை என்னிடமிருப்பதாகவும் என்னுடைய கிளைகள் எப்பொழுதும் இலகுவாக இருப்பதாகவும் அந்தப்பறவை சொல்லிப்போயிற்று. கூடவே நான் இளைப்பாறுதலுக்கான கிளைதானே ஒழிய தங்குதலுக்கான கூடாக முடியாதென்கிற துயரக்குறிப்பை எனக்கு விட்டுப்போன அந்தப்பறவை சொந்த வானத்திலிருந்தும் பிரிந்து வேறொரு வானத்தில் அந்நிய நிலத்தின் பறவையாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்தது.

பறவைகளின் மீது இயல்பாகவே எனக்கிருந்த நெகிழ்வு இந்தப்பறவையை துரத்தவோ இருக்கச்சொல்லவோ இடம்தரவில்லை. பறவைகள் வருவதும் போவதும் கானகத்து மரங்களுக்கு வழமைதானே; இடையில் வந்து போகிற பறவைகளுக்கு நாம் என்ன சொல்ல முடியும். அத்தோடு எனது காத்திருப்பெல்லாம் வேரை அசைக்கும் புயலுக்கான வருகைதானே.



நான் பார்த்த தமிழ் படங்களில் எனக்கு சொல்லிக்கொள்ளக்கூடியவை என்றால் ஹிந்திப்படங்களை பிறகு சொல்கிறேன்.

ஆடுகளம்
மௌனகுரு
எங்கேயும் எப்போதும்
மைதானம்
அவன் இவன்
வர்ணம்.





இப்போதைக்கு இவ்வளவுதான் நினைவிருக்கு. 2011 இல் தமிழ்படங்கள் பார்த்தது குறைவுதான். மற்றும்படி ஜெப்பானிய படங்களின் மீதான பிடிப்பை அதிகரித்திருக்கிறது Departures. என்னவொரு திரைமொழி அவர்களுடையது. வேலையே செய்யாமல் சுளையாக சம்பளத்தை எதிர்பார்க்கிற சவுதிகள் ஜெப்பானியர்களை இயந்திரங்கள் என்பதை எப்படி ஏற்றுக்கொள்ளமுடியும். ஜெப்பானியர்களைப்போல நமக்கு எல்லாக்கணங்களையும் வாழ்ந்துவிடத்தெரிவதில்லை என்று தோன்றுவதுண்டு, எல்லாவற்றையும் நேர்த்தியாகச் செய்கிற பக்குவம் அவர்களிடம் இருக்கிறது. உணர்வுகளை மட்டுமல்ல சாவைக்கூட பக்குவமாக எதிர்கொள்ள அவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கிறது.





தமிழ் வலையுலகைப்பொறுத்த வரையில் facebook க்குக்கான வருடம் என்று சொல்லலாம் google buzz ஸில் இருந்ததிலும் நிறையப்பகிர்வுகள் ஃபேஸ்புக்கில் இருந்ததென நினைக்கிறேன், பஸ் குறிப்பிட்ட சில வட்டத்துக்குள் முடிந்துவிடுவதாகத்தான் இருந்தது. பஸ்ஸைக்காட்டிலும் ரிவிட்டர் மற்றும் பேஸ்புக் கணிசமான இயக்கத்தை கொண்டிருந்தன.

எல்லாப்பரப்பிலும் பரபரப்பாய் இயங்குவதற்கு ஆட்கள் இருக்கிறார்கள் என்பது தமிழ் இணையச்சூழலுக்கு கிடைத்திருக்கிற அடுத்தகட்டம்தான் என்றாலும் இவை எவ்வளவு தூரத்துக்கு சாதகமான சாத்தியங்களை கொண்டிருக்கின்றன என்பது கேள்விக்குறிதான். பொழுது போக்காக இணையத்தில் இயங்குகிறவர்களிலும் தங்களுக்கென்று அடையாளங்களை வைத்திருக்கிறவர்களே அவரவர் தன்முனைப்புகளை தக்கவைப்பதில் மினக்கெடுவதுதான் சோகம். அவரவருக்கான புத்திசாலித்தனங்களை நிரூபிப்பதில் மூர்க்கமாக இயங்குகிறார்கள், தங்களை புத்திசீவிகளாக நம்பிக்கொண்டிருப்பவர்கள். இணையத்தில் இந்த வருடம் பெரிதும் அடிபட்டது ஷோபாசக்தியும் மாமல்லனும்தான். எம்.டி.எம் போன்றவர்களின் தொடாச்சியான இணைய இயங்குதல் இணைய வாசகர்களுக்கான புதிய வாய்ப்புகள். இந்த வருடம் இணையத்தில் அதிகம் சர்ச்சைக்குள்ளாகிய பெயர் ஷோபாசக்தி என்றும் சொல்லாம் ஷோபாவிடம் இருக்கிற மொழி லாவகம் புனைவுக்கான அசாதாரண சாத்தியங்களை கொண்டவை ஆனால் ஷோபா தக்கவைத்துக்கொள்ள விரும்புகிற பிம்பமும் சறுக்கல்களாக அங்கங்கே விட்டுவிடுகிற அறிக்கைகளும் அவருக்கு நிறைய எதிரிகளை கொண்டு வந்துவிடுகிறது.



இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது பார்த்த படம் My Friend Pinto. அவருடைய அம்மாவின் முகச்சாயல்களில் இருக்கிற Prateik மற்றும் பலர் நடித்திருக்கிற இந்தப்படம் இன்னும் திருத்தமாக வந்திருக்கக்கூடியது. எல்லோருக்கும் சந்தோசங்களை கொண்டு வரக்கூடிய ஒருவனாக இருப்பது எவ்வளவு சிரமம்.மனிதர்களை நம்புவது தனித்துவமான அசாதாரணமான இயல்பாகிவிட்டிருக்கிற உலகம்தான் யதார்த்தத்தில் இருக்கிறது.அப்படி ஒருவனை காண்பது எல்லோருக்கும் அதிசயம்தான் நடைமுறைகள் என்கிற மாயைக்குள் சுழல்கிற மனிதர்களுக்கு.


என்னிடம் சில சிக்கல்கள் இருக்கலாம். நிலைகொள்ளாதிருத்தல் பெரிய அசௌகரியங்களை தருவதாய் இருக்கிறது. நானொரு ஒரு பயணம் போகலாம் என்பது மட்டும்தான் என்னிடமிருக்கிற அடுத்த கட்டம். பயணத்துக்கு காத்திருக்கும் இந்த நாட்களை பிடித்திருக்கிறது. இலங்கையில் இதுவரை அறியாத தெருக்களில் நடக்கலாம் என்று முடிவு பண்ணியிருக்கிறேன்.முகமறியாத மனிதனொருவனின் நடைபாதை தூக்கங்களுக்கு சாத்தியமான இலங்கை இருக்குமென்பது கொஞ்சம் கூடுதலான நம்பிக்கைதான் இருந்தாலும் இந்தப்பயணத்தை தவிர்க்கவே முடியாது.புதிய சாலைகளின் சுவாரஸ்யம் வாழ்வின் உன்னதமான தருணங்களாய் இருக்கக்கூடும்.


இதை எழுதத்தொடங்கி மூன்று நாட்களாயிற்று எழுதி முடிக்கவே இயலவில்லை. தொந்தரவு செய்கிற வேலையும் ஒன்றாத மனமும் என இந்த சுயபுலம்பல்களை எழுதி முடிக்க இயலவில்லை இதை இன்னும் விரிவாக எழுதி அதை ஏன் இணையத்தில் வைக்கவேண்டும் என்பதில் நான் இப்படியே பகிர்ந்து விடுகிறேன்.

முடிவு.

எழுதிக்கொண்டிருத்தல் என்பது தேவையானதாக இருக்க முடியும் என்று இப்பொழுது தோன்றுகிறது. இதனை இப்பொழுதே இங்கே எழுதி வைப்பது திருப்தியாயிருக்கிறது. என்னுடைய தற்போதைய எதையாவது செய் என்பதாக இருக்கிற மனோநிலையின் காரணங்களுள் இதுவுமொன்றென நான் நம்புகிறேன். எழுதிக்கடக்க வேண்டிய சில விசயங்கள் இருக்கிறது, இது ஒருவகையில் ஒரு வியாதியைப்போலும்,அதேநேரம் சுய மோகத்தைபோலவும் இருக்கிறது.

இத்தனை வருடங்கள் இங்கே இருந்தேன் என்பதற்கு என்னிடம் ஏதோ இருப்பதாக நான் நம்பிக்கொண்டிருந்த எல்லா சேமிப்புகளும் எழுதிவைத்த எல்லா சொற்களும் இனி திரும்ப பெறமுடியாத படிக்கு அழிந்து போயிற்று. கிட்டத்தட்ட ஒரு நாவலைப்போல எழுதியிருந்த என்னுடைய தினக்குறிப்புகள் எல்லாம் போயிற்று. எவ்வளவு சொற்கள், எவ்வளவு புகைப்படங்கள், எவ்வளவு தகவல்கள, எவ்வளவு ஒலி ஒளிப்பதிவுகள்,எல்லாம் அந்தந்த பொழுதுகளில் இருந்த மனோநிலை,வாழ்நிலை,சூழல் என எல்லாவற்றையும் குறித்து வைத்திருந்தேன் கிட்டத்தட்ட இத்தனை வருட வாழ்வின் ஆதாரச்செய்திகள் இந்த தொகுப்புக்குள் இருந்திருக்கிறது.எல்லாவற்றையும் இழந்து போனேன். இதிலென்ன இருக்கிறது அவனவன் வாழ்வையே இழந்துவிட்டு வந்திருக்கிறான் உனக்கென்ன பிரச்சனை என்று மனம் சொன்னாலும் யுத்தமும் திணித்தலும் நம் சனங்களிடம் வரலாற்றை, அடையாளங்களை இழக்கப்பண்ணியிருக்கிறது அதன் வலி பெரியது கொடியது அதை இங்கே பொருத்தவே முடியாது. அடுத்தவர்களுக்கு அது அனுபவிக்காமல் தெரிவதில்லை.இது என்னுடைய கவனமின்மைதான் என்றாலும் இழப்பு இழப்புத்தானே.


மிகமுக்கியமான தருணமொன்றுக்கு கூட ஊரில் இருக்க முடியாதுபோன நிலையில் இருந்தேன், இதுவெனக்கு தீராத துயரொன்றாய் எப்பொழுதும் இருக்கலாம். மொத்தமாய் மிக மோசமான நிலையிலிருந்து திரும்பவும் பயணம் பண்ண தொடங்கியிருக்கிறேன். குறைந்த பட்ச திருப்தியைக்கூட தராத இந்தப் பாலைநிலத்தின கடைசிப்பொழுதுகள் இதுவாயிருக்கலாம்.

இனி எனக்கான முடிவுகளில் உங்களுடைய வாழ்வு தலையிட முடியாது என்பது இத்தால் அறியத்தரப்படுகிறது.

கடிதங்கள் - சரியாய் எழுதப்படாத உண்மைகள்.

உயிர் நிரப்புகிற கூடுகள்.

இடைவெளிகளோடானா சில வருடங்களுக்கு பிறகும்
இருள் வழிகிற பாலை வனத்து வானத்தில்
அடர் மேகமென படர்கிறதுன் உருவம்...
நட்சத்திரங்கள் மிதக்கிற செங்கடலின் கூரையில்
பெரு நிழலென தொடர்கிற குளிர்காற்றில்
அமிழ்ந்து போயிருக்கிறது மௌனம்
பொழுதுகள் நீள்கிற பெருவெளியில் இருக்கிற
உயிரை நிரப்புவதற்கு கடல் கடந்து வரக்கூடும்
ஆகக்குறைந்தது நீ அழாமல் இருக்கிறாய் என்றோ
ஆகக்கூடியதாய் உன் பிரிவறிவிக்கிறதாகவோ...
செய்திகள் சுமந்த கடிதக்கூடுகள்...!

முன்னெப்பொழுதோ எழுதிய இந்த வரிகளை படித்தபொழுது எழுதிய,திருத்தி மாற்றப்படக்கூடிய பகிர்வு.

___________________________________________________

எனக்கு எப்பொழுதும் கடிதங்களின் மீது அதிகமான பிடிப்பிருக்கிறது.

இப்பொழுதும் கடிதங்கள் அவை யாருடையதாய் இருந்தாலும் அவற்றை சேர்த்து வைத்திருக்கிறேன். கடிதங்கள் அழிய விடக்கூடாதவை என்பது என் நெடுநாளைய எண்ணப்பாடு. கடிதங்களின் அருமை மறந்து போய்விட்டிருக்கிற மனங்கள்தான் பெரும்பாலும் இப்பொழுது இருக்கிறது. நான் அறிய கடிதங்களுக்காக காத்திருந்தவர்கள் கூட அவற்றை கணக்கெடுக்காமல் விட்டிருக்கிற தன்மையை கண்டிருக்கிறேன்.இந்த கொடும்பாலையின் கடுந்துயரங்களில் இதுவும் ஒன்று. முன்பெல்லாம் சவுதி கடிதங்களுக்காக காவலிருந்து வாசிக்கிற அஜிநபிகளை கொண்டிருந்தது. 'பக்கம் பக்கமாக எழுதித்தள்ளி இருக்கிறோம்' என்று பல வருடங்களாக இருக்கிற பழையவர்கள் சொல்ல நான் கேட்டிருக்கிறேன். ஆனால் பெரும்பாலானவர்களிடம் அதில் ஒரு கடிதம் கூட மீதமில்லை என்பதுதான் சோகம். நான் இங்கே வந்த பொழுது கடிதம் என்பது ஊருக்கு போகிறவர்களிடம் மட்டும் கொடுத்துவிடும் ஒரு தேவையற்ற அவசரமற்ற விசயமாகவே மாறியிருந்தது. எனக்கு மாதம் நாலைந்து கடிதம் வருவதையும் நான் எப்பொழுதும் கடிதங்களுக்காக காத்திருப்பதையும் விசித்திரமாக பார்த்தவர்களும் இருக்கிறார்கள், பிறகு எனக்கும் கடிதங்கள் வராமல் போயிற்று என்றாலும் கடிதங்கள் மீதான நம்புதல் எனக்கு மாறவேயில்லை, கடிதங்களை நான் எழுதாமல் விட்டதுமில்லை.அவை பெரும் ஆசுவாசமாயிருக்கின்றன என்பதில் எந்த மாற்றமும் என்னிடமில்லை.

கடிதங்கள் போகவும் வரவும் அதிக காலம் எடுத்தக்கொண்டிருந்த ஆரம்ப காலங்களில் எவ்வளவு எதிர்பார்ப்புகளோடு இருந்திருப்பார்கள் இந்த மக்கள்; மிக மோசமான சம்பளமும் தொலைபேசி வசதிகள் கிடையாத அமைவிடங்களும் என கடிதங்கள் மீதான பற்றுதல் அதிகமாயிருந்த காலம் அது! இரவிரவாக கடிதம் எழுதி அதை வெகு கவனமாக அனுப்பி என இருந்த மனிதர்களை கடந்து வந்திருக்கிறோம். பிறகு கடிதப்போக்குவரத்து விரைவாகிப்போக எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு எழுதித்தள்ளி தொடர்ச்சியான தொடர்பிலிருந்த உறவுகள் நிறையவே இருக்கிறது. கடிதங்கள் மூலம் நெருங்கியிருந்த மனங்களைப்போல இப்பொழுது மலிந்திருக்கும் இணையமும் கைத்தொலைபேசிகளும் தருவதில்லை. அவை புரிதலை, நிதானத்தை கணிசமாக குறைத்திருக்கிறதென்றே நம்பத்தோன்றுகிறது.

பிரிவின் துயரை, தனிமையின் வெறுமையை சீரற்ற நாளாந்தங்களை சுகமற்ற சூழலை நாட்களை எழுதியே கடந்த, உணர்ந்த பல உறவுகள் இருக்கிறது சொல்ல முடியாதவற்றைக்கூட கடிதங்கள் மூலமாக சொல்ல முடிந்திருக்கலாம். அறிமுகம் மட்டுமே இருக்கிற பலரது நெருக்கத்துக்கு கடிதங்கள் உதவியிருக்கிறது. சந்திக்கிற தூரத்தில் இருக்கிற ஆட்கள் கூட கடிதங்கள் மூலமே நெருங்கியிருக்கிற கதைகளெல்லாம் இருக்கிறது. நானும் இப்படியான சில கடிதங்களை எழுதியிருக்கிறேன், ஒவ்வொரு நாளும் பார்க்கக்கூடியவர்தான் என்றாலும் கடிதங்கள் எழுதியிருக்கிறோம். அது ஒருவகையில் சுவாரஸ்யமும் நெருக்கமுமானதாய் இருந்தது. இன்னமும் அப்படியான கடிதங்கள் பலரிடம் இருக்கவும் கூடலாம்.


இந்த சந்தர்ப்பத்தில ஒரு விசயம் ஞாபகத்துக்கு வருகிறது 'அப்பா கதைத்தது' என்று பெயரெழுதப்பட்ட கசட் ( Cassette ) ஒன்று எங்கள் வீட்டில் பல காலமாக இருந்தது.

அப்பருக்கு சரியான குரல்! அவர் கதைக்கிறது ஒரு தனி நடையோட இருக்கும், அனுபவிச்சு கதைக்கிற ஆள் அவர். கதைச்சது என்ன என்பது அவ்வளவாக நினைவில்லாவிட்டாலும் அந்த குரலில் இருந்த உற்சாகம் சந்தோசம் தனிமை சோகம் என இயல்பாக வெளிப்படையாக இருந்த அதன் உணர்வுகள்,பாவங்கள் எல்லாம் எனக்கு அந்த முகத்தை மனதுக்குள் கொண்டு வரக்கூடிய அளவுக்கு இப்பொழுதும் நினைவிருக்கிறது. கம்பீரமான அந்தக்குரல் அறுந்து,உடைந்து சவுதியிலிருந்து அப்பர் வந்தபொழுது எனக்கு பத்து வயதுதான் இருக்கும். அதற்கு பிறகு அப்பரோடு நான் பேசியதே மிகக்குறைவு கடந்த முறை ஊருக்கு போயிருந்த பொழுது பழைய கதைகளை விடுபட்ட குரலில் சொல்லச்சொல்ல கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன்


அது ஒரு பின்மதிய நேரம் எனக்கு குடிக்க வேண்டும் போலிருந்தது,அப்பாவிடம் கேட்டேன் தனக்கு எதுவும் வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டார்(அப்பா முன்பெல்லாம் குடியை அனுபவிக்கத்தெரிந்த ஆள்). உண்மையில் நான் இதை இவ்வளவு தாமதமாக கேட்டிருக்க கூடாது. நான் பெரும்பாலும் அப்பரை குரல் வழியாகவே நினைவில் வைத்திருக்கிறேன் என்பது இப்பொழுது தோன்றுகிறது.நான் செய்யாததும் நிறைய இருக்கிறது.

இப்படி கசட்டுகளில் கதைத்து பதிந்து அவற்றை அனுப்பிய காலமும் இருக்கிறது இது பெரும்பாலும் மத்திய கிழக்கில் இருந்தவர்களுக்கான அனுபவமாகத்தான் இருக்க முடியும் மிக மட்டமான சம்பளத்தொகையும் தொலைபேசி கட்டணங்களின் அளவும் அதுக்கான முக்கிய காரணங்களாக இருக்கலாம்.



என்னைப்பொறுத்த வரையில் கடிதங்களுக்கு வடிவம் அவசியமற்றது அவை துண்டு துண்டாகவோ சின்னக்குறிப்புகளாகவோ எழுத்துப்பிழைகளுடனோ கசங்கியோ கிழிந்தோ எப்படியும் இருக்கலாம். எதையும் எழுதாமல் கூட அனுப்பப்பட்ட கடிதங்களும் இருக்கிறது. "என்ன செய்யப்போறியள்" என்று மட்டும் எழுதி கையொப்பமிட்டிருந்த கறுப்பியின் கடிதம் எனக்குள் நிரப்பிய சொற்களை அதன் சுமையை என்னால் இதுவரையும் எழுதிவிட முடியாத அந்த கடிதத்தின் முழுமைய எவ்வளவு முயன்றும் எனக்கு திருப்தியான பதிலை எழுதிவிட முடியாத (உறங்க விடாத இரவுகளை கொடுத்த மோசமான போதையில் இருந்த இருபத்தொரு நாட்கள் அவை) அந்த கடிதத்தின் சாயலை இதுவரை வேறெந்த கடிதமும் அடையவில்லை. இது வரையுமான என் வாழ்வின் ஆகச்சிறந்த கடிதங்களை அவள்தான் எழுதியிருக்கிறாள்.

பகிர்தலுக்கான அத்தனை சாத்தியங்களும் கொண்டிருந்த, கொண்டிருக்கிற சாதனம் கைப்பட எழுதிய கடிதங்களாகத்தான் இருக்க முடியும் குரல் வழி சொல்ல முடியாத பலதும் கூட, எழுதிவிட தெரிந்த குணமும் அவற்றை புரிந்து கொள்கிற மனமும் முன்பிருந்தது. அவரவருக்கென்று ஒரு மொழி எல்லோரிடமும் இருந்தது. இப்பொழுது எவ்வளவுதான் பேச முடிந்தாலும் அளந்தே பேசுகிறதும் எச்சரிக்கை உணர்வுகளோடுட கதைக்கப்பழகி விட்டிருக்கிறதுமான மிகச்சுருங்கிய மனங்களே இருக்கிறதாய் இணையமெங்கும் பரவிக்கிடக்கிற அனுபவங்களில் காணக்கிடைக்கிற மனிதர்கள் சாட்சியாகிறார்கள்.


கடிதங்கள் எப்பொழுதும் அணுக்கமானவை.அவை நமக்கு தேவையான உறவுகளில் பொருந்தும் தன்மையுடையவை நண்பனாக, அம்மாவாக, காதலியாக,எதிரியாக, முகம் தெரியாத யாரோவாக, கடவுளாக, வன்மத்தை தீர்க்கிற அடிமையாக, முன்பொரு முறை கலந்திருந்த பெண்ணொருத்தியாக என அத்தனை பரிமாணங்களிலும் பொருந்தக்கூடியவை. கடிதங்கள் கட்டாயம் அனுப்பட்டே ஆகவேண்டும் என்பதுமல்ல,பதில் வந்தே ஆகவேண்டும் என்பதும் இல்லை ஆனால் எழுதப்படவேண்டியவை பாதுகாக்கப்பட வேண்டியவை.


இன்றைக்கும் ஒரு அன்பை கடிதத்தில் பகிர்வதில் இருக்கிற அலாதியும் உணர்வும் தருகிற அனுபவம் தனி. அதுவும் வாழ்வின் முதல் காதல் கடிதங்கள் தருகிற அனுபவம் இன்றைக்கு பலர் இழந்து போகிற ஒன்றாகியிருக்கிறது.என்னுடைய முதல் காதல் கடிதம் என்று நான் சொல்லக்கூடிய ஒன்றும் இப்பொழுது என்னிடமில்லை இந்த விசயத்தில் கறுப்பிக்கும் எனக்கும் ஒரு வழக்கிருக்கிறது.கறுப்பிக்கு கடிதம் எழுதுவது இயல்பாக வரும் ஒரு கலை வெந்தயத்தை அடுக்கி வைத்தது போல கொஞ்சம் சரிவான சின்னச்சின்ன எழுத்துக்கள் அவளுடையது.எழுதுகிற அவளை எழுதுகிற சூழலை நிகழாக கொண்டு வந்துவிடுகிற நடை அது. கடிதத்துக்குள்ளே அங்கங்கே குறுக்கிடுகிற குணம் அவளிடமிருந்துதான் எனக்கு வந்திருக்கலாம்.

வாசித்துக்கொண்டு போகையில் "கொஞ்சம் பொறுங்கோ கை வேர்க்குது" என்றெழுதியிருப்பாள் ஊன்றிவைத்திருக்கிற இடதுகையும்,பின்னிவிட்டிருக்கிற கூந்தல் சரியும் நெஞ்சும், குவிந்திருக்கிற வலது கை-விரல்களும் கொஞ்சமாய் வியர்திருக்கிற அவளும் என கிறங்கிப்போகிற அந்த அறையின் வாசனையை கடிதத்துக்குள் கொண்டு வர ஒரே வசனம் போதுமாயிருக்கும்.சில நேரங்களில் ஒரு கையை ஊன்றி சின்னப்பிள்ளைகள் போல குழுமாடு பிடிச்சுக்கொண்டு அவள் எழுதுகிற விதமே நாள் முழுக்க பார்க்ககூடிய நளினமாயிருக்கும்


"கடிதம் இப்பதான் அரைவாசி ஒரு தேத்தண்ணியை போட்டுக்கொண்டு வாங்கோ சேர்ந்திருந்து வாசிக்கலாம்" என்றெழுதியிருப்பாள்: என்னை வேண்டுமென்றே சீண்டுகிற தருணங்களில் ஒரு மாதிரியாகச் சுழிக்கிற உதடுகளும் சிரிக்கிற கன்னங்களும் எழுதமுடியாத அழகில் அசைகிற புருவங்களும் நினைவுக்கு வர... "போடி கறுப்பியென" வாய்விட்டே சொல்லிவிடுவேன்.


"அந்த நைட்டிதான் போட்டிருக்கிறன், மேசையிலை சாஞ்சிருந்து எழுதிக்கொண்டிருக்கிறன்" என்றெழுதி என்னை திணறடிக்கிற வேலையை வெகு சாதாரணமாக எழுதிவிட்டு, ம்ம்... போதும் போதும் கனக்க கற்பனை பண்ண வேண்டாமென அடுத்த வரியிலேயே என்னை திரும்ப கடிதத்துக்கு கொண்டுவரும் வேலையையும் செய்திருப்பாள்.

ஒவ்வொரு கடிதத்திலும் என்னை தனக்கு இன்னும், இன்னும் நெருக்கமாக உணாத்துகிற கடிதங்கள் அவளுடையது.நான் உரிமையுள்ளவன் என்றவள் எழுதாமல் எழுதுகிற கடிதங்கள் அவை. அவளுடைய எல்லா தேவைகளும் என்னைக்குறித்தே இருந்தன அதுவே அவள் இனியெப்பொழுதும் கடிதங்கள் எழுதாதவளாக அகிப்போகவும் காரணமாயிருந்தது.



கடந்து வந்த கடிதங்கள் காலத்தின் பதிவுகள்தான் அவை பாடல்களைப்போல புகைப்படங்களைப்போல ஒரு பெரிய நிகழை அதன் காலத்தை வாழ்வின் உயிர்ப்பான தருணங்களை அனுபவிக்கத்தவறிய கணங்களை உணரத்தவறிய விசயங்களை கொண்டு வந்து தருகிற சாட்சிகளாயிருக்கின்றன. அது யார் யாருக்கெழுதிய கடிதங்கள் என்றாலும் கடிதங்கள் காவாந்து பண்ணவேண்டியவை கைவிடப்பட்ட கடிதங்களின் துயரம் பெரியது. யாருக்கும் அவசியமற்ற கடிதம் என்ற ஒன்றை யாராலும் எழுதிவிட முடியாது யாராலும் எழுதிவிட முடியாது தேவையற்றவை என தவிர்க்கப்படுகிற கடிதங்கள் கூட தொலைக்கப்பட வேண்டியவை அல்ல. தீர்ந்து போன காலத்தின் தீராத சாட்சியங்களாய் கடிதங்கள் இருக்கின்றன.


#
என் வாழ்க்கைல வந்தது மூணே மூணு லெட்டர்,
கடிதம் எழுத தேவையானதெல்லாம் ஒரு பெயர்மட்டும்தான் - கற்றது தமிழ்.


#
எழுதிய ஒரே கடிதத்திலும் உன்னை நினைக்கிற நேரங்கள் அந்தரங்கம் நிரம்பியவை என்றெழுதிய பேரின்ப நாயகியின் கலைத்துப்போட்ட எழுத்துக்களால் ஆன கடிதமொன்று இன்னமும் இருக்கிறது.இதை அவள் வேறொரு விதமாக எழுதியிருந்தாள் அது ரகசியம்.


#
எல்லாவிதத்திலும் உங்களுக்கு பிடித்தவளாகவே இருக்க வேண்டும் என்பது என் ஆசை கண்ணா, இதை ஆசை என்பதா தேவை என்பதா anyone. உன்னை முழுவதுமாக நான் நிரம்பவேண்டும், எந்த தடைகளுமில்லாமல் சுதந்திரமாய் உன் ஆக்கினைகளை அனுபவிக்க வேண்டும் - திருகோணமலையில் இருக்கும்பொழுது கறுப்பி எழுதிய கடிதத்திலிருந்து.


#
தம்பி உனக்கு வயது காணும் நீ சின்னப்பிள்ளை இல்லை - அம்மா.


_______________________________________________________________


என்னுடைய வாசனை வருகிற உன் கடிதங்களை வாங்கி வைத்திருந்த
உன்பச்சை நிற பெட்டியை என்ன செய்தாய்
எரித்து விட்டதாக சொன்ன எல்லா கடிதங்களையம் நினைவுக்குள் வைத்திருக்கிறாயா
சாம்பலாகிய கடிதங்கள் ஒரு போதும் நினைவுகளை கரைத்து விடுவதில்லை

நமக்கிடையே உரையாடல் இல்லாதிருக்கலாம்
எனக்கும் உனக்கும் இடையில் எல்லாச் சொற்களும் தீர்ந்து போயிருக்கலாம்

இருந்தும்...

வேறுபக்கம் திரும்புகிற உனது பார்வைகளை சரிசெய்யவோ
எதிர்ப்படுகிற உன் அருகாமையை இலகுவாக்கவோ
இருவருக்குமான அந்தரத்தை தவிர்க்கவோ
இடைவெளியின் நிச்சயத்தை உறுதிப்படுத்தவோ
கடைசிக் கடிதமென்றொன்றை எழுதிவிடு.

இதுவே கடைசிக்கடிதமென்றொரு கதையை
இதுவே கடைசி சந்திப்பென்றொரு நிகழ்வை
நமக்குள் நிகழ்த்த காலத்தை அனுமதி

கடிதங்களை கைவிடுதலும் பிரியங்களை கடந்து போதலும்
செய்து பார்க்க்கூடியவை என்பதில் ஒரு மாற்றுமில்லை அவை
கைவிடுபவர்களை விட்டு நீங்குவதில்லை
என்பதிலும் ஒரு மாற்றமுமில்லை.
___________________________________________


சம்பந்தப்பட்ட குறிப்பு:

எண்பதுகளில் பிறந்தவர்கள் வரைக்குமே கடிதங்களும் கசட்டுகளும் ( Cassette ) உச்ச பாவனையில் இருந்திருக்கிறது. இப்படி நாமே மறந்து போன பழைய விசயங்கள், நான் சேமித்து வைத்திருந்த இவைகள் எல்லாம் பலதும் கைவிட்டுப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. என்னுடைய வாழ்வியலிலிருந்தும் என்னை தூர வைத்திருக்கிற காலத்தை சபிப்பதில் என்ன நடந்துவிடப்போகிறது இந்த மிகமோசமான நடைமுறை வாழ்வென்கிற சமூக அமைப்பில்.

______________________________________________

இதனை பகிர்வதற்கான எந்த முகாந்திரமும் சமீபத்தில் நிகழவில்லை என்றாலும் பல நாட்களாக கிடப்பிலிருந்த இதனை பகிர்வதற்கு கீழே இருக்கிற குறிப்பு காரணமாயிருக்கலாம்.

*
சரிசெய்யப்படாமல் கிடந்த மீயுருவை மாற்றிப்பார்த்திருக்கிறேன் ஒழுங்கற்றவைகளின் மீதான ஆர்வம் ஒருபோதும் குறைவதில்லை நமக்கு, இருந்தாலும் தளத்தை சரியாக திறக்க முடியாமல் இருந்த சிரமத்திற்காக இப்படி மாற்றியிருக்கிறேன்.

*
இதை மாற்றித்தரும்படி குண்டம்மாவை கேட்டிருந்தேன் தனக்கு தெரியேல்லை எண்டு சிணுங்கினாள். அது என்னுடைய கடவுச்சொல்லை பயன்படுத்துவதன் அசௌகரியத்தை தவிர்த்தல் என்பது எனக்குத்தெரிந்தாலும் அவளிடம் தனகுவதில் ஒரு சுவாரஸ்யம் இருக்கத்தானே செயகிறது- அப்ப பாருங்களன்.

தீபாவளி - தொடர்பற்ற சில குறிப்புகள்.

பெரும்பாலும் மக்கி, மறந்து கொண்டிருக்கிற மூளையிலிருந்து அவசரமான பொழுதொன்றில் தட்டச்சு செய்யப்பட்ட சீரற்ற இந்த குறிப்புகளை வாசிக்கப்போகும் உங்களுக்கு நன்றி.

______________________________________

எல்லா தீபாவளிக்கும் எழுத நினைத்த விடுபட்டுப் போனவைகள்தான் அதிகம். இந்த முறையும் அது போலவே,இருந்தும் இந்த சின்னக்குறிப்பைச்சரி எழுத ஒண்ண காலம் கனிந்திருக்கிறது.


காற்சட்டை காலங்களில் இருந்து நினைவிருக்கிற தீபாவளியை இனி நினைவின் அடுக்குகளில் இருந்து தேடி எழுதுவதற்குள் அடுத்த தீபாவளி வந்தாலும் வந்துவிடலாம் ஆக இதை எழுதிக்கிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது என்னென்ன எழுத வருகிறதோ அதையெல்லாம் தீபாவளிக்கான குறிப்பாக எழுதிவிடலாம்.


#
சின்ன வயதிலிருந்தே நான் ஆசைப்பட்டது போல பண்டிகைகள் எனக்கு அவ்வளவு உவப்பானதாக இருந்ததில்லை என்றுதான் இப்பொழுது எனக்கு நினைவிருக்கிறது. ஆனாலும் பண்டிகைகளுக்கு முந்திய சில நாட்களில் இருந்தே வருகிற இந்த கிளர்வான நாட்களும் பரபரப்பும் அனுபவிக்க அலாதியானவை. பண்டிகைகளிலும் இந்த தயார்படுத்தலில் இருக்கிற மனங்களையும் ,ஊரையும், மக்களையும் உள்வாங்குதல் அலாதியானது அது ஒவ்வொரு வயதிற்கும் ஒவ்வொரு விசயங்களை கவனிக்கிறதாக இருக்கும் அப்படி தயாராகத் தொடங்குகிற பண்டிகைகளில் தீபாவளியும் ஒன்று.


#
புது உடுப்பு, பலகாரம்-விதம்விதமான சாப்பாடு, சொந்தக்காரர்கள், வெடி, பெடியள், விளையாட்டு:கிரிக்கெட் மச், தொலைக்காட்சி விசேட நிகழ்ச்சிகள், புதிய படங்கள், பொம்பிளைப்பிள்ளையளை பாக்க்வெண்டே ஊர் சுத்துறது, காதல், போதை,சீன் - என்று அந்தந்த வயதுக்கு அந்தந்த விசயங்களில் பண்டிகைகள் கடந்து போய்விடும். பெரும்பாலும் பதின்மத்தின் இறுதிகளில் இருந்து இருபதகளின் தொடக்கம் வரை படம் - பெடியள் - காதல் -கொண்டாட்டம் என்று கழிகிற பண்டிகைகள் இருபதுகளின் மீதங்களில் கொஞ்சம் பரபரப்பானதுபோன்ற ஒரு மாதிரியான பகல் பொழுதுகளையம் அல்லது சலிப்பையும் போதை மிகுந்த முன்னிரவுப் பொழுதுகளையும் கொண்டு வரத்தொடங்கியது.


#
காதல் மிகுந்த தீபாவளியை நானும் கடந்து வந்திருக்கலாம் எனிலும் இப்பொழுது எழுத அப்படியொன்றும் நினைவுக்கு வரவில்லை. நினைவிலிருப்பதெல்லாம் நான் அவளை சந்திக்க் முடியாத அளவுக்கு போதையில் இருந்த சித்திரைப்பொங்கல்தான். பெரும்பாலும் கடுகடுப்பாகவே இருக்கும் பண்டிகைக்கு அடுத்த நாட்கள்.ஆனால் அந்த வருடப்பிறப்புக்கு அடுத்தநாள் அற்பதமானதாக இருந்தது. குடிக்கவேண்டாம் என்று கோபித்து,கெஞ்சி,அழுது, திட்டி என்று அன்பை வெவ்வேறு வடிவங்களில் நிகழ்த்திக்கொண்டிருந்தாள்; ஏதோவொரு கணத்தில் உடைந்து அழத்தொடங்கிய என்னை மார்புக்குள் ஏந்திக்கொண்டாள். நான் அவளை சமாளிக்க வேண்டியது மாறி அவள் என்னை சமாதானம் பண்ணிக்கொண்டிருந்தாள். மார்புக்குள் முகம் புதைப்பது இல்லாது போதலைப்போல அதுவொரு அதி உன்னதம்.

#
கமலா மாமி வீட்டை போறது எண்டுறது ஒரு கடமை மாதிரியே இருக்கும் சின்ன வயதில. உண்மைல நான் ஒரு நாளும் இவவை மாமி என்று கூப்பிட்ட நினைவே எனக்கில்லை அனாலும் மற்றையவர்களிடம் கதைக்கிற பொழுது கமலா-மாமி என்தான் கதைத்திருக்கிறேன். இவவுக்கு நாலைஞ்சு பொம்பிளைப்பிள்ளையள் இருந்தாலும் அவையள் எல்லாம் போன தலை முறை ஆக்கள் மாதிரிதான் எனக்கு தெரியும், அதோடு என்னுடைய வீடிருந்த இடமும் அவையளின்ரை வீடிருந்த இடமும் வேறை வேறை சூழல் எண்டுறதால எனக்கு அவையளோடை சரியா முகம் பார்க்கக்கூட நெருக்கம் இருந்ததில்லை முந்திய நாட்களில்(நெருக்கம் இருந்ததில்லை அல்லது அவர்கள் அந்த இடைவெளியை எப்பொழுதும் வைத்திருக்க் விரும்பினார்கள் என்றும் சொல்லலாம் )பின்னாளில் அதற்கான தெளிவும் இயல்பும் வந்ததன் பின்னர் அவர்களை காணவே முடியாத தூரத்திற்கு போயிருந்தார்கள். இப்பொழுது அவர்கள் எல்லோரும் கதைக்கவே முடியாத தூரத்தில் இருக்கிறார்கள். கமலா மாமிக்கு ஒரு மகன் இருந்தார் என்றுதான் எனக்கு தெரியும் அவரை கண்டதாக எனக்கு நினைவே இல்லாத நாட்களின் முன்பே அவர் கனடாவுக்குள்ளை குடியேறியிருந்தார் நான் கிட்டத்தட்ட இருபத்தைந்து பிறகு சவுதியிலிருந்து இதை தட்டச்சிக்கொண்டிருக்கிறேன்.


#
என்னுடைய பால்யம் சீனவெடிகளை கண்டிராத காலமாய்தான் இருந்தது. அப்பொழுதெல்லாம் யாழ்ப்பாணம் இவைகளுக்கு மூடிய கதவுகளை கொண்டிருந்தது. இதை படிக்கிற சிலருக்கு "வால்க்கட்டையில" வெடி அடிச்ச நினைவிருக்கலாம். இதை நான் மினக்கெட்டு இருந்து செய்திருக்கிறன். "படீர்" என பயங்கரமான சத்தத்தில வெடிக்கிற அளவுக்கு நெருப்புக்குச்சு மருந்து அடைஞ்சு வெடி அடிச்சிருக்கிறம். வால்கட்டை வெடிச்சு சன்னம் கூட பறந்திருக்கு. உண்மைல இந்த தொழில் நுட்பம் எல்லாம் சின்ன வயதிலேயே எங்களிடம் வந்திருக்கிற அளவுக்கு நாங்கள் இவைகளோடு பழக்கப்பட்டிருந்தோம்.


#
கிரிக்கெட் விளையாட தொடங்கியதன் பிறகு அனெகமான பண்டிகை நாட்கள் உள்ளுர் அணிகளின் பலப்பரீடசையாகத்தான் இருக்கும். சின்ன வயதில் ஒரு மச்சும் விடாமல் விளையாடி இருக்கிறேன். பிறகு எல்லா மச்சுக்கும் போயிருந்தாலும் முன்பைப்போல இருந்த ஆர்வம் இல்லாது போயிற்று. ஆரம்பகால கிரிக்கெட் எல்லோருமாக விளையாடுவதாய் இருந்தது. பிறகு அது தனித்தனியான ஆட்கள் விளையாடுவதாக மாறிற்று.




#
சண்டிவியில (அப்பல்லாம் சண்டிவி எண்டுதான் சொல்லுவம் இப்பதான் கனக்க சானல்)நிகழ்ச்சிகள் பாத்த்திருக்கிறோம். பண்டிகைகளுக்கு ஒரே இரவில் நாலு படம் பார்த்த காலம் போய், படம் பார்க்கிற பொறுமை இல்லாமல் போக பின்னர் தொலைக்காட்சி சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளை பார்த்திருக்கிறோம். பிறகு விளம்பரங்கள் விசரைக்கிளப்புற தொலைக்காட்சியை பார்ப்பதே இல்லை என்றாகிற்று பண்டிகை நாட்களில் இங்கே வந்து ஒரு கட்டத்தில் தமிழ் சானல்கள் எதையும் பார்க்கவே முடியாத அளவில் இருந்திருக்கிறேன் இப்பொழுது zee aflam அந்த அரேபிய பெண்ணுக்காக.




Wiam Dhamani.

#
ராணுவ கனரக வாகனமொன்றோடு மோதிவிடாது தப்பித்த விபத்தோடு முடிந்து போன தீபாவளி அநியாயம். எங்கடை ஊரின் பொய்யான வழக்கங்களிலும்,மனிதர்களிலும் வறட்டுச் சரடுகளிலும் அன்றைக்கு பலமான கோபம் மற்றொரு முறையாக வந்திருந்ததென நினைக்கிறேன் குடித்திருக்க வேண்டிய இரவு அது.


#
குடிக்க பழகிய பின்னர் கொஞ்சம் சலிப்பானதாயும் பரபரப்பை போல ஒன்றையும் கொண்ட பகல் பொழுதுகளையும் போதைமிகுந்த முன்னிரவுகளையுமே பண்டிகைகள் தந்திருக்கின்றன.


#
வல்லிபுரக்கோவிலில் நராகாசுரன் பார்த்தநினைவிருக்கிறது, வடக்கு வாசலில் வைத்து 108மண்டி போடுறது ஒரு சாகச நிகழ்வைப்போல இருக்கும். சின்ன வயதில் ஆச்சரியத்தோடு அதை எண்ணிக் கொண்டிருப்பேன். கடவுள் இருக்கிறார், கடவுள் இல்லை, தீபாவளியே ஒரு அதிகாரவார்க்கத்தின் பண்டிகை என்கிற எல்லா கதைகளையும் மீறி நாங்கள் இன்றைககும் சூரன் பார்க்கப்போக தயாராயிருக்கிறோம்; என்ன இருந்தாலும் மாயவனுக்கு ரசிகைகள் அதிகம் என்பதே அதற்கான முக்கிய காரணமாயிருக்கலாம். இன்னுமொன்று லேசான மழைக்கான முகாந்திரத்தோடு இருக்கிற வானமும் ஆலயத்தின் சூழலும், காதல் நிறைந்த பெண்களும், பழக்கப்படுத்தப்பட்ட பக்கதி மனங்களும் அந்த பெரிய வெளிவீதியில் உலாவருகிற கடவுளும் ஒரு விதமான அனுபவம்தான்.


#


எனக்கு கூடப்பிறந்தவள் ஒருத்திக்கு இன்றைக்கு பிறந்த நாள். தீபாவளிக்கு முதல்நாளோ அடுத்த நாளோ அல்லத தீபாவளியன்றோ வந்துவிடுகிற இவளுடைய முன்னைய பிறந்த நாட்களை பற்றி இப்பொழுது சொல்லிக்கொள்ளும்படி எதுவும் எனக்கு நினைவில் வரவில்லை, இது இப்படி இருக்கக்கூடாது என்பதுதான் உண்மை, ஆனாலும் என்ன செய்ய பின்பொரு அவசரமற்ற பொழுதில் அதனை எழுத முயல்கிறேன்.

பகிடியா சொல்லுறாளா உண்மைக்குமே சொல்லுறாளா எண்டு தெரியாதமாதிரி அடவைஸ் வைக்கிறது இவளுடைய ஸ்டைல் உதாரணத்துக்கு "அதை ஏன் நீ யோசிக்கிற வீட்டைப்பற்றியெல்லாம் நீ யோசிக்காதை" எண்டுவாள்; இதை விட வேறை எப்படி திட்ட ஏலும் இது அவள் திட்டுற மாதிரியே இருக்காது சாதாரணமாக கதைக்கிறமாதிரியே மருந்தைக்குடுக்கிறது. இவளுடைய கல்யாணத்துக்கு பத்து லச்சம் வேணுமெண்டு ஒரு SMS மட்டும்தான் அனுப்பி இருந்தாள் ஆனால் ஒரு கிழமை நித்திரை இல்லாமல் பண்ணின குறுந்தகவல் அது, உண்மையில் அது கடுந்தகவல்! வெளிப்படையா பாத்தால் அவள் என்னிடம் காசு வாங்கினது மாதிரிதான் இருக்கும் அனால் இன்றைக்கும் என்னுடைய காப்புறுதி தொகை கட்டிக்கொண்டிருக்கிறது இவள்தான், நான் உழைக்கிற காசு எனக்கே காணாதெண்டு சொல்லி அடிக்கடி வாங்கி கட்டுறது நான் சொந்த செலவுல வைக்கிற சூனியம்.

இன்னும் சில நாட்களில் தாயாகவிருக்கிற இவளுக்கு இது; கல்யாணமாகி வருகிற முதல் தீபாவளியும், பிறந்தநாளும் நல்லா இரு ரீச்சர்; காலம் உனக்கு நீ விரும்புகிற வாழ்வைக் கொடுக்கட்டும், உன் கடவுள்கள் எப்பொழுதும் உன்னோடு இருக்கட்டும்.



#
இன்னுமொரு தீபாவளியும் இருக்கிறது அது பண்டிகை நாட்களின் புடைவைக்கடை அனுபவங்கள். அது ஒரு தனிப்பதிவாக எழுதலாம் என்பதில் இப்பொழுது தவிர்க்கப்படுகிறது. அல்லது அவரவர் கற்பனைக்கு விடப்படுகிறது. பண்டிகை நாட்களுக்கு முந்திய பெருந்தெருக்களும் சந்தைகளும் எப்பொழுதும் சுவாரஸ்யமானவை. "எங்க இருந்துதான் இவ்வளவு சனமும் வருதோ" என்பதைப்போல யாழ்ப்பாணம் ரவுணுக்குள்ள அலைமோதுகிற சனங்களை பண்டிகை நாட்களுக்கு முதல் நாள் பார்க்கலாம், இந்தக்கூட்டத்தை பார்க்கவென்றே பஸ் பிடிச்சு யாழ்ப்பாணம் போன கதையெல்லாம் இருக்கு.

புடைவைக்கடையில் வேலை செய்கிற அனுபவம் ஒரு விதமானது. வேண்டாம் என்று போய்விடுகிற வியாபாரம்தான் என்றாலும் சில நேரங்களில் தேவதைகளுக்கு ஆடை பரிமாறுகிற சந்தர்ப்பம் எல்லோருக்கும் வாய்ப்பதில்லை. கள்ளச்சிரிப்போடு கடைக்குள் நுழைவது எங்கடை ஊர் பெண்களின் உத்தி; நினைச்ச விலைக்குத்தான் வாங்கிக்கொண்டு போவாளவை. புடைவைக்கடையில் வேலை செய்த சொற்ப நாட்களில் சில முகங்களை கடந்திருக்கிறேன் நினைவில் இருந்து மறைந்து விடுவதற்குள் அந்த முகங்களை சந்திக்கும் ஆசையும் இருக்கிறது சே..! என்ன வாழ்வு இது நான் எப்பொழுதும் எனக்குப் பொருந்தாதவைகளையே தெரிவு செய்திருக்கிறேன். எனக்கானவற்றோடு செய்கிற சமரசங்கள் மனதை லேசாக இருக்கவிடுவதில்லை அவை அவநம்பிக்கைகளை தருவது, வெறுப்பை அதிகம் பண்ணுவதாய் இருக்கிறது இந்த ஒவ்வாத நாட்கள்.

#
எழுதஎழுத எழுதமுடியாத நிலைதான் எனக்கு இப்படியான நினைவுப்பகிர்வுகளில் இருக்கிற சங்கடம். ஒரு கதை சொல்லிக்கான லாவகம் என்னிடம் இல்லாமல் இருக்கலாம் அல்லது மிகச்சிதறுண்ட துண்டுகளாகவே எனக்கு இந்த நினைவுகள் இருக்கிறது.

எல்லாம் போக கடல் கடந்துவிட்ட சில வருடங்களில் இது ஐந்தாவது தீபாவளியென நினைக்கிறேன், சித்திரைக்கு வந்தவனை தீபாவளிக்குத்தான் முதன் முதலில் அழைத்திருந்தாள் கறுப்பி! மிகநீளமான அந்த ஆறுமாதங்களையும் கடந்ததில் நான் இப்பொழுது இதை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்; அவள் வாசிக்கவே போவதில்லை என்றபோதிலும்.


எல்லாம் போக இன்று காலையில் அழைத்து-

என்ன செய்யுற உங்க; நானொருத்தி இங்க இருக்கிறன், அப்பர் இருக்கிறார் எண்டு கேட்டிருந்தாள் அம்மா. என் வாழ்தலின் மிக முக்கிய தருணங்களுள் ஒன்றாக இந்தக்கேள்வி இருக்கலாம். சில குரல்கள் எப்பொழுதும் எங்களை உயிர்ப்பிக்கிறது, அது என்ன வார்த்தைகளோடு வருவதாயிருந்தாலும்.


#

தொழில் நிமித்தம் வீட்டைப்பிரிந்திருக்கிறதே பெரிய துன்பமாயிருக்குமெனில் சொந்த வீடுகளிலுமிருந்து துரத்தப்பட்ட என் சனத்தின் பண்டிகைகள் எப்படி இருந்திருக்கும் துரத்தப்படுதலும், திணித்தலும், அடையாளங்களை சிதைத்தலும் மிக மோசமான அரசியல் வன் முறைகள். சீனவெடி, என்ன வெடி! நாங்கள் பெரும் ஆட்லெறிகளோடெல்லாம் தீபாவளி கொண்டாடியிருக்கிறோம். என்று சொல்வதற்கு எனக்கு இளையவர்கள் எவ்வளவோ பேர் இருக்கிறார்கள் எங்களுடைய நாட்டில். மக்களிடம் அரசியலை கொண்டுசெல்ல விரும்புபவர்கள் முதலில் மக்களை பேச அனுமதியுங்கள்.மக்களின்அரசியல் மக்களாலேயே பேசப்படவேண்டும்.


#
எல்லோருக்கும் தீபாவளி சீக்கிரமே வரட்டும்.


_________________________________________________

26ம் திகதி பகிர்ந்திருக்க வேண்டியது சில சிக்கல்களால் இன்றைக்கு.


Picture - Google.