Thursday, May 27, 2010

விலகிச்செல்லும் நாட்கள்...

ஆயத்தம் செய்திருக்கிற பிரயாணம் இன்னமும் புறப்பட முடியாமலேயே இருக்கிறது.என்னை எப்பொழுதும் பழிவாங்குகிற இந்த காலம் எனக்கு விருப்பமான அல்லது நான் நிகழ வேண்டும் என்று விரும்புகிற எதையும் அதன் வேகம் குறைவதற்கு முன்னர் நிகழத்தருவதில்லை.இது கடவுள்கள் மீதான கேள்விக்கான முதல் படியாய் இருக்கலாம்.


எனக்குதெரிந்த ஒருவரின் எட்டுவயது மகளுக்கு Brain Tumor சிகிச்சைக்காக பாகிஸ்தான் போயிருக்கிறார்கள் இன்ஷா அல்லாஹ் என்று சொல்வதில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லாவிட்டாலும்,அல்லாஹ் விரும்பியே ஆகவேண்டும் அவள் இன்னும் நிறைய நாட்கள் வாழ்வதற்கு.


எந்த மதங்களிலும் எனக்கு நம்பிக்கையில்லை, வாழ்க்கை என்கிற பயணத்தை தவிர. இயற்கையைப்போல வேறெதுவும் இல்லை நீங்கள் கொண்டாடுவதற்கு. இயல்பாயிருத்தல் அல்லது அதிகபட்ச புரிதலோடு இயங்குதல் மகிப்பெரிய பிரார்த்தனையாய் இருக்க முடியும். என்பவை இப்போதைய நாட்களின் பேசு பொருட்களாய் இருக்கிறது என் பக்கதிலிருந்து. உண்மையைச் சொல்லுங்கள் உலகம் போதுமானதாய் இருக்கிறதா, இல்லையா! நமக்கு தேவையானதெல்லாம் கொஞ்சம் புரிதல் மட்டும்தான்.

#
அரசன் அன்று கொல்வான்
தெய்வம் நின்று கொல்லும் - அதுவரையும்
ஒரு சிறிய விளம்பர இடைவேளை.

_______________________________________________________________________

தமிழ்-படங்களை இப்போதைக்கு பார்ப்பதில்லை என்பது என் ஆரோக்கியத்தில் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கிற ஒரு விடயம். எடுத்ததுக்கெல்லாம் கோபம் வருகிற இந்த நாட்களில் இப்படியான முடிவுகள் மிகுந்த பாதுகாப்பைத் தருவனவாயிருக்கிறது.கடும் இலக்கியங்களையும், படிமச் சினிமாக்களையும் தவிர்த்துக்கொண்டு எழுந்தமானமாக சில படங்கள் பாத்திருக்கிறேன் அவை பின்வருமாறு.

Hindi:

Rang De basanti
Rock on!
Mangal Pandey
Wake Up sid!
Luck By Chance
Oye Lucky! Lucky Oye!
London Dreams
Golmaal
Golmaal Returns
Karthik Calling Karthik
Striker.
Dil Bole Hadippa!
Honeymoon Travels Pvt Ltd.
Kabhi Alvida Na Kehna.
Paathshala.
Chance Pe Dance.
Singh Is King.


Telugu:
Oye!
Happy Days
Konjam Ishtam Konjam Kashtam.

இன்னும் படங்கள் இருக்கலாம் நினைவில் இருப்பவை இவ்வளவுதான்.
______________________________________________________________________




கொங்கனா சென் ( Konkan Sen Sharma)சமீபத்தில் அடிக்கடி நினைவுக்கு வருகிற தேவதைகளில் ஒருத்தி. அந்தநிறமும், லேசான மயக்கம் தருகிற தோற்றமும், பொறுமையான நடிப்பும் ரசனைக்குரியவையாய் இருக்கிறது. பிடித்துப்போவதற்கென தனியான காரணங்கள் இவையென சொல்லத் தெரியாவிட்டாலும் இந்த மாதிரி சாயல்களில் உள்ள பெண்களை எளிதில் தவிர்க்க முடிவதில்லை.


Farhan Aktar: ஹிந்தி சினிமாவில் பிடித்தமானவர்களுள் ஒருவராக சேர்ந்திருக்கிறார். இயக்குனர் தயாரிப்பாளர் என்பதிலும் நடிகராக இவரை அதிகம் பிடித்திருந்தாலும், இன்னும் செய்யலாம் என்று தோன்றுகிறது எனக்கு.


__________________________________________________________________________

எழுதுதல் என்பது என்ன? இதற்கு உந்துதலாய் இருப்பது என்ன? நமக்கு பிடித்தவர், பிடிக்காதவர் என எப்படி வகைப்பட்டுப்போகிறார்கள்! என்றைக்கும் பிடித்தமான எழுத்தாக எது இருக்கக்கூடும்? இன்னொருவர் எழுதுவதன் மூலம் அடையாளம் பெறுகையில் அதை ஏன் நமக்கு பிடிக்கிறது அல்லது பிடிக்காமல் போகிறது. நாட்குறிப்புகளை புத்தகமாக போட முடியாதா, நாட்குறிப்புகளை பொதுவில் வைப்பது எத்துணை சாத்தியம். நாட்குறிப்பு எழுதுகிற எல்லோரும் அதனை அதற்காக எழுதுகிறார்கள், எழுதப்பட்ட நாட்குறிப்புகளை வாழும் காலத்திலேயே தம் துணைகளிடம் பகிர்ந்து கொண்டவர்கள் எத்தனை பேர் இருக்கக்கூடும். நாட்குறிப்பின் சொந்தக்காரன் மறைந்த பிறகு அந்த நாட்குறிப்புகள் என்னவாகின்றன.

உண்மை விருப்பத்துக்குரியதாயும் விருப்பமின்மைக்குரியதாகவும் எப்படி இருக்கிறது. அது விரைவில் சலித்துப்போவது ஏன். எப்பொழுதும் எதிர்பார்க்கிற உண்மைத்தன்மை எப்பொழுதும் பிடிக்காமல் போவதன் முரண் எது.

_______________________________________________________________

#
நாடுகடந்த தமிழீழ அரசு என்பது என்ன அதன் சாத்தியக்கூறுகள் எவ்வளவு தூரம் நிகழக்கூடியவை. யாருக்காக இந்த தீர்வுகள். வடக்கு நோக்கி பயணிக்கிற ஒவ்வொரு சிங்கள மனதும் எதை சிந்திக்கிறது, எத்தனை சதவிகிதம் மனங்கள் சமாதானம் என்பதன் அடிப்படையை உணர்ந்திருக்கிறது.

#
"2009 அஞ்சாம் மாதம் பத்தொம்பதாம் திகதி இல்லாத பெரும்பாலான தமிழர்கள் இல்லாத கடவுளை சபித்த நாள் என் கவலை எல்லாம் எதையுமறியாத அந்தக்குழந்தைகளையும் என் சனங்களையும் அவர்களுக்கு எதையும்செய்ய முடியாத என்னையும் பொருட்டே. சீக்கிரமே அவர்களுக்கான வாழ்வு திரும்பட்டும்."


#
கடந்த வாரம் பல நாட்களுக்கு பிறகு மற்றொரு முறையாக அகிலனின் காயத்திரி நீ போய்விட்ட பிறகு கதையை பிரதி செய்து வாசித்தேன் இப்பொழுதும் என் தலையணைக்கு இடதுபக்கத்தில்தான் இருக்கிறது எனக்கு மிக நெருக்கமான உணர்வைத்தருகிற எழுத்தை செய்பவர்களில் அகிலன் முதலிடங்களில் இருக்கிற ஒருவர் அகிலனின் மரணத்தின் வாசனையை புத்தகமாக கையில் வைத்து வாசித்துவிட்டுத்தான் பகிர வேண்டும் என்றிருந்தேன் மேலே சொன்னது போல காலம் இதனையும் செய்யவிடவில்லை. இன்னும் சொல்ல இருக்கிறது அகிலன்.

_______________________________________________________________



வாச்மேன் வடிவேலு படத்தில் வந்த "கன்னத்தில் கன்னம் வைத்து" பாட்டை பலர் மறந்திருக்கக்கூடும் இதையே தமிழில் இன்னொரு பாடலாகவும் கேட்கலாம் அதையே தெலுங்கிலும் பயன்படுத்தியிருப்பார்கள் பின்னர் ஹிந்தியிலும் கூட,ஹிந்தியில் மாதுரி நெருப்பு வைத்திருப்பார்.இந்த பாடல் பிடிக்கும் என்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது இருந்தாலும் ஒரு மாற்றத்துக்கும் சில நினைவுகளுக்குமாக நாலு பாடலும் ஒரே இசைதான் இதில் தெலுங்கு வடிவம் சிரஞ்சீவி ஸ்ரீதேவி நடித்த படம் அந்தப்பாடலைத்தான் ரஜனி சிவாஜியில் பயன்படுத்தியிருப்பார்.


கன்னத்தில் கன்னம் வைத்து
சம்மதம் தந்துட்டேன் நம்பு
abba ne deeyani debba
dhak dhak karne laga


தமிழில் பாடலின் வடிவத்தை காணக்கிடைக்கவில்லை, தேடியதில் கிடைத்தது இதுதான்.




மாதுரி ம்ம்...
dil se dil mil gaya, mujhase kaisi ye haya -
tu hai meri dilaruba, kya lagti hai, va re va






இந்தப்பாடல்கள் குறித்த விரிவான பதிவை கானாபிரபா எழுதுவார்.


#
facebook, Twitter, gtalk என்று எதையெல்லாம் தடைசெய்ய முடியுமோ அதையெல்லாம் தடைசெய்திருக்கிறது கம்பனி அதுதான் இருக்கப்படாமல் இந்த அலம்பலை இங்கே எழுதியிருக்கிறேன். இதுவும் ஒருவித ஆசுவாசத்தையே தருகிறது, எதையாவது எழுதிக்கொண்டே இருக்கவேண்டும் என்பதிலிருந்தான விடுதலையும் கூட! பல விசயங்களை படிக்க வேண்டும் என்றிருக்கிற நெருக்கடியையும் தவிர்க்கலாம்.எதிர்பாராமல் படிக்கவேண்டி வந்துவிடுகிற பல விசயங்களையும் அவற்றுக்கு எதையாவது பதில் சொல்லவோ அல்லது அதனை தவிர்க்கவோ வேண்டிய அந்தரமான நிலையையும் தவிர்த்துக்கொள்ள முடிகிறது. நான் இல்லாததில் சந்தோசமாய் இருக்கிற முகப்புத்தக தோழிகளுக்கு அன்பு முத்தங்களும் வாழ்த்துக்களும்.உன்னை ரொம்ப மிஸ் பண்ணுகிறேன் குண்டம்மா.


#
எனக்கான மீடிறண்களில் இருக்கிற உன்னை இன்னும் எத்தனை நாட்கள் தேடுவது?! கொஞ்சம்பொறு நீலி... நான் வனம்புகுகிறேன். இதை இன்னும் எழுதலாம் போலிருக்கிறது. ஆனால் இப்பொழுது வேண்டாம்.

#
எதையாவது சொல்லு சொல்லு என்றபடியே இருக்கிற இந்த நாட்களை எனக்கு பிடிக்கவில்லை தனியே ஒரு பயணம் போகவேண்டும் அல்லது அவளோடு ஒரு மலைப்பயணம் போகவேண்டும் என்கிறதான மனோநிலையில் இருக்கிறது இப்போதைய நாட்கள். குற்றவுணர்வை சுமந்தலைகிற இந்த நிர்ப்பந்த வாழ்வு எனக்கு வெறுப்பைத்தருகிறது.
வெறுமனே விலகிச்செல்கிற இந்த நாட்களை நினைவிடுக்குகளில் சேமிக்கவேனும் நீ விரைவில் வந்து சேர்.

Thursday, May 13, 2010

உண்மைகளை எழுதிப்பார்த்தல்...

எல்லாவற்றையும் எழுதிப்பாத்துவிட வேண்டும் என்றிருக்கிறது என்னுடைய உண்மையான குணம், எழுத முடியாமல் தடுத்து வைத்திருக்கிறது நிர்ப்பந்தங்களோடு வருகிற காலம். உண்மைகளை எழுதிப்பார்ப்பதில் ஒரு திருப்தி இருக்கத்தான் செய்கிறது அது எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் விருப்பமில்லாத மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதாய் இருக்கக்கூடும் என்கிற உண்மை இருப்பினும்.


ஓடிக்கொண்டிருப்பவர்களே,

என் பலவீனங்களோடு எனக்கென்று ஒரு இயல்பு இருக்கிறது
அதை உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் இருக்கலாம்
அல்லது புரிந்து கொள்ள நீங்கள் விரும்பாமல் இருக்கலாம்

என்னிடமான உங்கள் எதிர்பார்ப்புகள்
எப்பொழுதும் தோற்றுப்போவனவாகவே இருக்கக்கூடும்
உங்களோடு ஓடிவர என்னால் இயலவில்லைஎன்பதை
நான் ஒரு போதும் மறுப்பதில்லை

இல்லையெனில்
என்னிடமிருந்து தாரளமாக விலகிக்கொள்ளுங்கள்
இந்த ஒரு காரணம் போதும் உங்களுக்கு
என் புத்தியின் சுவாதீனம் குறித்த கேள்விகளை எழுப்புவதற்கு,


ஒரேயொரு விசயம்
என்னிடம் என்ன எதிர்பார்க்கலாம் என்கிற
குறைந்த பட்ச புரிதலையேனும் கொண்டு வாருங்கள்
உங்களின் அதிக பட்ச உண்மையாக அவை இருக்கலாம்

____________________________________________________________

மற்றொரு கோணம்,

என் இயலாமையை மறைக்கும் வழிகள்
இல்லாமல் போகும் தருணங்களில் எல்லாம்
உங்களை போலிகள் என்றுவிடுகிற தப்பித்தல்கள்
என்னிடம் இருக்கிறது
புரிதல்களற்ற வாழ்வுமுறையென
எப்பொழுதும் சொல்லிக்கொண்டாலும்
குற்றம் சுமத்துவதற்கு
காரணங்கள் கிடைத்தாலும்
உறங்கி எழுகிற நேரங்களில்
கலைந்து விடுகிறது வேசம்
முகம்பார்க்கும் கண்ணாடியில்
எத்தனை முறைதான் உமிழ்வது அல்லது
அதை எப்படித்தான் தவிர்ப்பது.

13.04.2010

Thursday, March 25, 2010

உன் நளினங்களை எழுதிப்பழகிய சொற்கள்.

ம்ஹீம்,இல்ல,என்னத்துக்கு, ஆஹாங் அல்லது மிக மெல்லிய மௌனம் என்பதாகத்தான் இருக்கும் நான் முத்தம் கேட்கிற பொழுதுகளில் உன்னுடைய பதில்கள் அல்லது செயல்கள். எப்பொழுதும் முத்தங்களை கேட்பதும் எப்பொழுதும் இந்த வார்த்தைகளை கொண்டு மறுப்பதும் பிடித்தமான சலிக்காததொரு இயல்பாகிவிட்டிருந்தது நமக்கு.

"எத்தனையாவது இது
ஒரு நாளைக்கு எத்தனையப்பா கேப்பியள்" என்கிற
உன் விருப்பம் நிறைந்த சலிப்புகளுக்காவே கேட்கலாம்
நீ தராமல் விடுகிற முத்தங்களை.





__________________________________________________


"நான் குளிக்கப்போகிறேன் நனைய வருகிறீர்களா" என்றொரு குறுந்தகவலை அனுப்பியிருந்தாய் நான் விழித்திருக்காத ஒரு காலைப்பொழுதில் இது போதாதா எனக்கு.


நீ குளித்துக்கொண்டிருக்கிறாய் என்று தெரிந்தே நான் எடுக்கும் அழைப்புகளும் உன் ஈரப்பதில்களும் எத்துணை தவம் செய்திருக்கிறது இந்த தொலைபேசிகள்.

“வேற நேரம் இல்லையே கோல் எடுக்க
குளிக்க விடுங்கோப்பா மனிசரை,ஒழுங்கா குளிக்கக்கூட விடாதுகள்”
என்கிற உன் பாவனைகள் தருகிற தொல்லையை விடவா
நான் எடுக்கும் அழைப்புகள் உன்னை தொல்லை செய்கிறது.

__________________________________________________________


“நீ என்னதான் குளிச்சாலும் கறுப்பிதானடி”

“அந்த கறுப்பிலதானே மயங்கினியள்”

“ஆர் மயங்கினது ஏதோ பாவம் மச்சாள் எண்டு 'லவ்' பண்ணினா ஆக்களைப்பார் மயங்கினதாம்”

“போடா... உங்களுக்கு ஆர் பொம்பிளை தாறது ஏதோ பாக்கியத்தின்ரை(மாமியின் பெயர்) மகள் கிடைச்சிருக்கு,அவற்ரை நினைப்பை பார் ஏதோ வரிசைல நிக்கிறாளுகள் எண்டமாதிரி”

நீ
குளித்து உதறிய
கூந்தலின் துளிகளில்
கரைந்து போனவன் நான்.

___________________________________________________




“ஹையோ இதைக்கல்யாணம் கட்டி என்ன பாடுபடப்போறனோ வெளிக்கிட விடப்பா சாறி கட்ட வேண்டாமே”

காதலர்களாக காதலித்துக்கொண்டிருக்கும் காலைப்பொழுதில் என் அழைப்புக்கான உன் சிணுங்கல் இதுவாயிருந்தது.

இப்படி நீ சொன்ன அந்த காலைப்பொழுதிலிருந்து தினமும் காலையில் அவசரமாய் ஆயத்தமாகிற உன்னை சீண்டுவதே காலைப்பொழுதுகளின் மிகப்பிடித்தமான வேலையாயிருக்கிறது எனக்கு.

அவசரமாய் ஆயத்தமாகிக்கொண்டிருக்கிற
உன்னை சீண்டுவதே எனக்கு வேலையாகிப்போயிற்று
முத்தங்களுக்கும் சிணுங்கல்களுக்கும் இடையில்
நீ அணிகிற சேலைகளுக்கு தெரியுமா, அவை
எழுதப்படாத எத்தனையோ கவிதைகளை
சுமந்து கொண்டிருக்கின்றன என்பது.

___________________________________________________

எப்பொழுதும் உற்சாகமாய் இருக்கிற உன்னுடைய இயல்பு
எனக்கு நேரெதிர் திசைகளில் இருந்தாலும்
என்னை உன்னிடம் அழைத்து வருகிற நிஜமாகவும்
அதுவே இருக்கிறது.

_________________________________________________

வேறெந்த மொழிகளிலும் எழுதி விட முடியாத உன்னை
என் காதல் கொண்டு எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறேன்
எப்பொழுதும் கூடவே இரு நானெந்த
எழுத்துப்பிழைகளையும் செய்து விடக்கூடாது.

______________________________________________________

நீ பேசும்பொழுது மட்டுமல்ல
உன்னோடு பேசும் பொழுதுகளிலும்
மொழி அழகாகி விடுகிறது.

______________________________________________________

வாழ்க்கை பயப்படுத்துகிற இந்தக்கணங்களில்
ஏதாவது சொல்லாமல் விலகிப்போகதே
உருகி உருகி ஒரு நாள்
உன் காதல் என்னை கொன்று விடும் என்றாலும்
கடைசியாய் நீ சொல்லிப்போன வார்த்தைகள் மீதமிருக்கக்கூடும்.

_______________________________________________

என்னிடமிருந்த எல்லா கேள்விகளுக்கும்
பதில்கள்
உன்னிடமே இருந்தது
கேட்க முடியாத உன் குரலைப்போலவே
ரகசியமாய் இருக்கிறது
இன்னமும் சொல்லாத என் காதல்.

_________________________________________________

ரகசியமானதொரு அற்புதமாய் இருக்கிறது உன் பிம்பம்
கிடைக்கிற சந்தர்ப்பங்களில் எல்லாம் திரும்பத்திரும்ப
என்னை உன்னிடம் அழைத்து வருகிற
உன் பிரியத்தின் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும்
ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது
நீ பேச மறுத்த உன் காதல்.

_______________________________________________________



//
அரைப்பாவாடை சட்டையில் அடம்பிடிக்கிற
உன்னைப்போலிருந்தில்லை வேறெந்த தேவதைகளும்.

//
ஒற்றைப்புருவம் உயர்த்துகிற இந்த வித்தையை
பிறந்ததிலிருந்தே கற்றுக்கொண்டாயா
எவ்வளவு அழகாய் வன்முறை செய்கிறது உன் கண்கள்.

____________________________________________________

இந்தச்சொற்களை எழுதி வைக்கும் பொறுமையோ நினைவில் வைத்திருக்கும் தன்மையோ இல்லாத இந்த நாட்களில் இப்படியான வரிகளை எழுதிப்பார்க்கிற மனோநிலைக்கான சந்தர்ப்பத்தை கொடுத்த பராக்கிரமநிதிக்கு.

Sunday, March 7, 2010

ஈஷாவும் சாம்பல் நிறக்கதையும்.

இலங்கையில் பிறந்து இப்பொழுது நான்கு வருடங்களாக சவுதிஅரேபியாவில் இருக்கிற என்பெயர் வல்லவன் ஈழமைந்தன்.என்னை பேஸ்புக்கில் (facebook) இப்படித்தான் உங்களுக்கு தெரியும்.

பெருங்குழப்பங்களும் சிக்கல்களும் நிறைந்த இந்த சமுதாயத்தின் கட்டமைப்புகளில் அழுந்தி உழன்று கொண்டிருக்கிற இந்த முகநூல் பக்கத்தின் பெயரை சுமந்தலைகிற நான் அகம் புறம் என்கிற இருவெளிகளிலும் தளம்பல் நிலையிலிருக்கிற அழுக்குகளை தாங்கியிருக்கிற ஒரு விலங்காக என்னை உணர்ந்து கொள்கிறேன். இனியெப்பொழுதும் என்னை சிபாரிசு செய்யாதீர்கள் தோழர்களே நானுங்கள் நண்பர்கள் பட்டியலில் இருப்பது எனக்கு குற்றவுணர்வைத்தருகிறது.

இந்த குறிப்பை எழுதும்கணங்கள் வரையிலும் என் பிறவிமீது படிந்திருக்கிற அழுக்கை எந்த மீட்பர்களும் இதுவரை நீக்க விரும்பவில்லை. நான் இது வரை போகாத பெண்களிடமிருந்தும் இந்தப்பெயரின் உடலுக்கான முழுமையை கண்டடைய முடியவில்லை. ஆதியிலே மாமிசம் இருந்ததாகவும் அது நிர்வாணமாய அலைந்ததாகவும் தேவதூதர்கள் சொல்லிய புனித நூல்களிலே கண்டிருக்கிறேன். எனக்கான மாமிசத்தை சுமந்தலைகிற அந்து தேவதூதர்கள் இந்த உடலின் முழுமைக்கான மாற்றுடலை எப்பொழுது தரக்கூடும்.

அதிகாரத்தின் மீது பிரியமுள்ள என் சனங்களே நானிந்தப்பெயரை வெறுக்கிறேன் என் உடலினிருந்தும் வெளியேறிவிடத்தீர்மானித்திருக்கிறேன் சகல ஜீவராசிகளையும் ஜலப்பிரளயத்திலிருந்து தப்புவித்த நோவா நைல் நதியின் கரையோரங்களில் பிரசன்னம் இறங்குவதற்கான பிரார்த்தனைகளில் இருப்பதாக கடைசியாய் என்னோடு இரவைப்பகிர்ந்த லெபனானில் இருந்து வந்திருந்த ஈஷா சொல்லியிருந்தாள். உண்மையில் இவளுடைய பெயரை என்னால் சரியாய் சொல்ல முடியாமல் இருக்கவே இவளுக்கு ஈஷா என்று பெயர் வைத்திருந்தேன்.

லெபானான் பெண்கள் எப்படியிருப்பார்க்ள் என்று நான் சொல்லி தெரிய வேண்டிய அவசியத்தில் நீங்கள் இருக்கிறீர்கள் என்றால் உங்களை நான்ஸியின் மீது ஆணையாக நானே கொலை செய்து விடுவேன். இவள் சவுதிய அரேபியாவின் அடைக்கப்படட கலாச்சாரத்தின் போலிகளையும் அதன் உடைபடுதல்களையும் மற்றொரு முறையாக பகிர்வதற்கு அமைக்கப்பட்டிருக்கிற (இது சவுதி அரேபியா உலகுக்கு காட்டியிருக்கிற தங்களின் கலாச்சார அளவீடுகளின் தளர்வுத்தன்மை எனவும் நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ளலாம்) பல்கலைக்கழகத்தில் (KAUST) படித்துக் கொண்டிருக்கிறவள். எனக்கு மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பாக அறிமுகமாகியிருந்தாள். அறிமுகமான முதல் நாளிலேயே "you are short but your work is sooo... good" என்று கறுப்பாடைகளால் மறைக்படாத பெருந்தனங்கள் குலுங்க சிரித்தபடி "i'm Iesha" என கையை நீட்டினாள் (இதே வசனத்தை அவள் இன்னொரு சந்தர்ப்பத்திலும் சொல்லி இருந்தாள்)பல மாதங்களுக்கு மேலாக எந்தப்பெண்களது கையும் தீண்டப்படாமலிருந்த கையை நடுக்கத்தோடு நீட்டினேன்.



ஈஷா உண்மையில் அநேகம் லெபனியப்பெண்களைப்போல அழகாகவும், கொஞ்சம் யாழ்ப்பாணப் பெண்களைப்போல திமிரோடும் இருந்தாள் (யாழ்ப்பாணப் பெண்கள் அழகில்லையா என்கிற குறுக்கால போற கேள்வி இங்கே தேவையற்றது).இவள் என்னிடம் பேசத்தொடங்கியதற்கு நான் சமைத்துக்கொடுத்திருந்த “Grilled Shrimp Scampi" காரணமாயிருந்தது. இத்தனை வருட இந்த அனுபவங்களில் ஒரு லெபனான் அழகியை கவிழ்க்க முடிந்த சமையல் காரனாயிருப்பதில் பெருமகிழ்வு என்று எழுதுவது என் கட்டமைப்பு பிம்பங்களுக்கு மாறானதாக இருக்கக்கூடும் என்பதால் "any how cooking is not only my job it's an art and i love it" என்று என் வழக்கமானதும் உண்மையானதுமான பதிலை சொல்லி வைத்தேன். ohhh nice.. என்று நன்றி கூறி விடைபெற்றவள் அடுத்தடுத்த நாட்களில் இன்னும் நெருக்கமாகியிருந்தாள்.சின்னச்சின்னதாய் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டோம்.
பேசிக்கொண்டே ஓடிப்போன இரண்டரை மாதங்களில் காண்கிற தருணங்களில் எந்த இடமாயிருந்தாலும் கட்டியணைத்து கன்னங்களால் முத்தமிடுவளவுக்கு நெருக்கமாகியிருந்தாள்.

எல்லோருக்கும் வயித்தெரிச்சலை கிளப்பிக்கொண்டிருந்த எனக்கும் ஈஷாவுக்குமான நெருக்கத்தை எனக்கு மேற்பார்வை பொறுப்பிலிருக்கிற அலோசியஸ் சபித்துக் கொண்டேயிருந்தார்,இவரும் அதே இலங்கையின் தென்பகுதியில் இருந்து வந்தவர்தான்.

இவளோ யாரையும் கண்டு கொள்ளாமல் என் சங்கடமான நிலையும் மீறி "ஹபீபி" என அழைக்த்தொடங்கியிருந்தாள். அவள் அப்படி அழைப்பதற்கு காரணம் நானேதான் எனக்கு அரேபியப்பெண்கள் ஹபீபி என்றழைக்கிற விதம் நிறையப்பிடிக்குமென்பதாய் அவளிடம் அவளோடு யாருமற்ற வராந்தாவில் நிகழ்ந்த இரண்டரை நிமிட நீள முத்தத்திற்கு பிறகு சொல்லியிருந்தேன்.

கடந்த சனிக்கிழமை வந்தவள் இந்த வார விடுமுறையை தன்னோடு கழிக்கும்படியும் மறக்காமல் ஆயத்தங்களோடு வந்துவிடு என்றும் சொல்லிப்போனாள். என்ன ஆயத்தம் செய்யவேண்டியிருக்கிறது ஒரு இரவு தங்குவற்கு என்கிற என்ன அலட்சியத்தை தலையணைகளை இறுக்கியபடி அவள் கொண்டு வந்தாயா என்ற பின்னரே புரிந்து கொண்டேன். இல்லையென்றால் தன்னுடைய கைப்பையில் இருக்குமென்றவளை உனக்கும் எனக்கும் இடையில் அது தேவைப்படாதென கூறி அவள் உதடுகளை பேசவிடாமல் முத்தமிட ஆரம்பித்தேன்.

ஏவாளின் சாயல்களோடும் எனக்குப்பிடித்தமான சாயாவோடும் என்னை என்னை எழுப்பிய வெள்ளிக்கிழமையின் காலைப்பொழுதில் நான் அது வரை அறிந்திராத உணர்வுகளை கொடுத்தபடியிருந்தாள் சாயாவை பருகி முடிக்கும் வரை எதுவுமே பேசாமல் என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தவள் ஹபீபி இனி நமக்கான சந்தர்ப்பங்கள் அமையப்போவதில்லை என சலனமற்ற கண்களோடு கூறினாள்.

இந்தக்கதை இத்தோடு முடியவில்லை ஆனால் இதற்கு மேல் என்னால் சொல்லவும் முடியாது.

வளைவான கண்ணாடிக்குவளைகளில் நீந்துகிற
தங்க மீன்களென இருக்கிறது உன் கண்கள்
நான் எப்பொழுதும் எழுதி விட முடியாத மொழிகளை
அவை என்னோடு பேசுகின்றன
உனக்கான தயார்படுத்தல்களில்
எப்பொழுதும் தோற்றுப்போகிறவனாகவே நானிருக்கிறேன்
ஏழுகடல் மலைகள் தாண்டிய குகையின் பேழைக்குள் அடைப்பட்ட
அற்புதமென என்னை அலைக்கழிக்கிறது உனது பிம்பம்
என் நிறைதலுக்கான தருணம் உன்னோடே நிகழக்கூடுமென்பதாய்
நம்புகிறது பற்றுதலுக்கு காத்திருக்கிற என் வாழ்நாட்கள்.


_______________________________________



“எங்க விட்டனான் சரி...
உன்னத இசையும் மங்கள வெளிச்சமும் நிறைந்ததாய் என்னுடைய தெருக்கள் இருந்தன இருப்பதையே நானும் விரும்பகிறேன். கிடைத்திருக்கிற இந்த நாட்களின் மீது எனக்கு தீராத அவா இருக்கிறது. எப்படி பார்த்தாலும் அவை போதாதவையாகவே இருக்கின்றன. நான் அவற்றை நிதானமாக கடந்து போக ஆசைப்படுகிறேன்.

என் தெருவில் உங்களை வரவேற்கிறதற்கு நான் எப்பொழுதும் தயாராகவே இருக்கிறேன் நீங்கள் உங்களளுடைய திணிக்கப்படாத பெயர்களோடு வாருங்கள். உண்மை முகங்களை கொண்டு வாருங்கள் அவை குரூரமானதாய் இருந்தாலும் உங்களை இயல்பாய் அணுக முடியம் என்னால்.

இந்த உடலை எனக்கு பிடிக்கவில்லை எனக்கான வாழ்விலிருந்து நான் விலகுவதைப்போல எப்பொழுதும் எதையாவது சொல்லிக்கொண்டே இருக்கப்பண்ணுகிற இந்த புறச்சூழலும் அதற்குண்டான நிறங்களும் பெயர்களும் குணங்களும் என்னை இயல்பிலிருந்தும் சம நிலையிலிருந்தும் தள்ளி விழுத்துகின்றன. நீங்கள் உங்களுடைய கதைகளைப்பேசலாம் அதிலொன்றும் தவறில்லை நானும் பேசலாம் என்பதை ஏன் மறுக்கிறீர்கள்.

குற்றங்கள் பழகிப்போன ஒரு விலங்காய் நானிருக்கிறேன் நேர்மையாகச்சொல்வதானால் நானொரு கீழ்ப்படிய மறுத்த தேவதூதன் எதையுமே நம்பாதவன் என்னைக்கூட. பயம் எப்பொழுதும் என் முதுகில் குந்தியிருந்து என்னை தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறது. சாத்தான்கள் என் அறையில் விருப்பத்தோடு குடியேறுகின்றன நானில்லாத என்னுடைய அறையில் அவை பெருங்குரலெடுத்து பாடுவதாயும், புகையும் மதுவின் வாடையும் திறக்கப்படாத ஜன்னல்கள் வழியே வருவதாகவும் ஸ்தியாக்கு சொல்லியிருக்கிறான்.அவனிடம் ஒரு பூனையும் நீளமான தாடியும் இருந்தது.

___________________________________________________

உங்களுக்கு பெயர் சொல்ல விரும்பாத- சில இரவுகளையும் நிறையக்கதைகளையும், எண்ணிவிடக்கூடிய பகல் நேர முத்தங்களையும் என்னோடு பகிர்ந்த சிங்கள தோழியொருத்திக்கு -

(அவளுடைய பெயரை நான் தான் சொல்ல விரும்பவில்லை)


என்னுடைய அப்பப்பா எனக்கு ஒரு கதை சொல்லுவார்; தான் ராசாதானியொன்றில் விருந்தாளியாய் இருந்து வந்ததாகவும், அந்த மன்னனிடம் வியாபார உறவுகளை வைத்திருந்ததாயும், கடலுணவுகளையும் புகையிலையும் பெற்றுக்கொள்கிற மன்னன் ரத்தினங்களும் பணமும் தருவதாகவும் சொல்லியிருக்கிறார். பரிசாக இவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட வயலொன்று அந்த மன்னனின் ஆட்களை வைத்தே விளைவிக்கப்பட்டு விளைச்சல் வீடு வரைக்கும்வந்து சேர்ந்ததாய் சொல்லியிருக்கிறார்.

பழைய கதைகளை எதற்கு பேசவேண்டும் நமக்கென்று ஒரு கதை இருக்க வேண்டும் என நீ நினைக்கிறாய்தானே நாம் ஒரு புதிய கதையை எழுதுவோம்; இங்கேதான் பழைய கதைகள் நமக்கு தேவைப்படுகிறது. பழைய கதைகளை நாம் அறிந்திராவிட்டால் புதிய கதைகளை நம்மால் எப்படி முழுமையாய் சொல்ல முடியும். ஆகவே நீ உன் சனங்களை பழக்கப்படுத்து சாம்பல் நிறத்தில் எழுதப்பட்ட அந்தக்கதைகளில் வேறெந்த மூலக்கூறுகளும் திணிக்கப்படாமல் இருந்ததென்கிற உண்மையை கூறு. நானும் என் மக்களுக்கு கதை சொல்ல முயல்கிறேன் என்னைப்பொறுத்த வரையில் எனக்கு இது ஒன்றும் வானைப்பிளக்கிற செயலாக தெரியவில்லை. நீயும் அறிந்திருப்பாய் தானே அது என்னுடைய சனத்தின் தனித்துவமான இயல்பு.

___________________________________________

இனிய நோவாவே...

சந்ததிகள் பிறந்து கொண்டேயிருக்கிறது அவைகள் இறந்து கொண்டும் இருக்கின்றன பிரசன்னம் மட்டும் இன்னமும் இறங்காமலே இருக்கிறது. கதைகளும் சொல்லப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கின்றன.


என் இப்போதைய நாட்களைப்போலவே குழப்பமாயும் திருப்தியில்லாமலும் வெறுமையாயும் வெறுப்பாயும் இருக்கிற எனக்கு எழுத்தெரியாத இந்தக்கதை. இந்த வெறும் நாட்களின் விட முடியாத விசயமென என்னோடு தங்கிவிட்டிருக்கிற இணையத்தில் ஒரு போதையைப்போல பயன்படுத்தத் தொடங்கியிருக்கிற முகநூலின் போலிகளின் மீதான கோபங்களுக்கு.


pictures :
Thought Patternes
deviantart

Friday, February 5, 2010

மஞ்சள்வெயில் மற்றும் சில சொற்கள்...



"நான் என்ன செய்வேன் ஜீவிதா...உங்கள் மெலிந்த உருவமும் வட்டச்சிறு முகமும், வராண்டாவில் நடக்கும்போதான புடவைச்சரசரப்பு, அசைவுகள், புன்னகை, பார்வைகள், வார்த்தைகள் எல்லாம் நெடும்புதர்களாகச் செழித்துக்கிடக்க நான் அதன் ஊடேதான் குழந்தையைப்போலவும் ஞானியைப்போலவும் நடந்தேன். இந்த சந்தோஷ நேரத்திற்கு, எனக்கு நான் மிகப்பெரியவனாகத் தோற்றமளிக்கிற இந்த தருணத்திற்கு, அன்பு சுரந்து ததும்புகிற இந்தப்பிரகாச நிலைக்கு, எல்லையற்று விரிந்து விகாசங்கொள்ளும் மனநிலைக்கு, பாடுகள் அத்தனையலிருந்தும் விலக்கிவைத்த பேருன்னத ஏந்துதலுக்கு என்றைக்குமாக உங்களுக்கு நன்றி."

தனிமையின் அலட்சியமான வாழ்நாட்களோடு அலைகிற கவித்துவமும் கழிவிரக்கமும் கலந்திருக்கிற மெல்லிய மனதுக்காரன் ஒருவனின் காதல் பெண்ணொருத்தியை பற்றிய சிலாகிப்பு யூமாவாசுகியின் மஞ்சள் வெயில்.

காதல்தான், காதல் பெண்மைகள்தான் வாழ்வின் அத்தனை பரவசங்களையும் திறந்து விடுகின்றன என்பதுதான் எத்தனை உண்மை! அதே நேரம் காதலின் மற்றய பக்கங்கள் தருகிற விளைவென்பது மிக இருளடர்ந்திருப்பதை சொல்லாமல் விடவும் முடியாது. அதீதமான வெளிப்பாடுகள்,வேற்று மனோநிலைகள் அனைத்தும் இயங்குகிற-இயங்காமல் போகிற போன்றதான தருணங்கள் என காதல் பெண்மை தருகிற அனுபவங்கள் அனுபவிக்கப்பட வேண்டியவை.பிறழ்வு நிலைக்கு இட்டுப்போகிற காதலின் சுகத்தையும், தவிப்பையும்,வலியையும் பேசுகிற தோற்றுப்போனதொரு காதலை; கவிஞன் ஒருவனது மொழியில் எழுதிய ஞாபகங்களின் தொகுப்பென பெருங்கடிதமாய் விரிகிற மஞ்சள்வெயிலை பின்னிரவு தாண்டி ஒரே மூச்சில் படித்து முடிக்கையில் குடிக்கவேண்டும் போலிருந்தது.


கதையில் வருகிற அத்தனை மனிதர்களும் தூக்கம் வராத அந்த மிகுதி இரவில் திரும்பத்திரும்ப வந்து போனார்கள். படித்து முடித்த சில நாட்களுக்கு பிறகொரு காலையிலும் ஜீவிதாவும் நாய்க்காரச்சீமாட்டியும் கனவில் வந்து போனார்கள் விழிக்கையில் கதிரவனின் படுக்கைக்கு மேலே தொங்கிய ஒற்றைச்செருப்பு கண்களுக்கெதிரே தொங்குவதாய் உணர்ந்தேன்.

இப்போதிலிருக்கிற மனோநிலைக்கும் காதல் குறித்தான கருத்துகளுக்கும் கொஞ்சம் அதிகப்படியானதாய் எனக்கு தோன்றினாலும்; அதே பைத்தியக்காரத்தனங்களோடு அலைந்த நாட்களை நினைவு படுத்துவதும், உணர்வைக்கடத்துகிற மொழி மனதைப்பிசைவதும் புத்தகத்தை படிக்க போதுமானவையாயிருக்கிறது. யூமாவின் மொழி பிடித்துப்போகவும இதுவே. கல்யாணமானவர்கள், ஆகாதவர்கள், இன்னும் காதலை ஒரு முறையேனும் உணராதவர்கள் என்று எல்லோரும் படிக்கலாம் பழைய பரவசங்களுக்கும் உள்ளே இருக்கிற மனதின் தடுமாற்றங்களுக்கும் நிச்சயமாய் ஒரு வரியேனும் இருக்கிறது புத்தகத்தில். எத்தனை காலம் கடந்து போனாலும் ஜீவிதாக்களும் கதிரவன்களும் இருந்து கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

பகிராலம் என்று புத்தகத்தின் படத்துக்கான தேடுதலில் கிடைத்த மஞ்சள் வெயில் பற்றிய தமிழ்நதியின் பதிவு.



சில நாட்களுக்கு முன்பான இரவு நேரப்பணிநாளொன்றில் எழுதிப்பார்த்த சொற்கள்.

ஒரு காதல் குறித்து-

காலம்,
காற்றிடம் கிடைத்த குறிஞ்சா பஞ்சென
என்னை கைப்பறியிருந்தது,
பனி விழுகிற நாளொன்றின்
பின் மதியத்தில் சிறகுகளோடு அறையில் நுழைந்த நீ
நான் முன்னெப்பொழுதும் அறிந்திராத ஒரு உலகத்துக்கு
என்னை அழைத்துப்போனாய் - அஃது
உன்னைப்போலவே மிக அணுக்கமானதொரு
அற்புதமானதாய் இருந்தது,
வெளிச்சமற்ற சில பகல்களுக்குப்பிறகு
நட்சத்திரங்களற்ற ஒரு இரவில்
காத்திருப்புகள் பற்றிய ஒரு கதையை சொல்லிக்கொண்டிருந்தாய் நீ
அந்த இரவிலிருந்து ,
நான் பெயரறிந்திராத மலை ஒன்றில் வசிக்கப்போவதாய்
பதினேழு முறைகள் சொல்லியிருந்தாய்,
நீயொரு பரம்பரைகளின் பெயர் சுமந்தலைகிற நதியென ஓடிக்கொண்டிருப்பதாய்
பருவ மாற்றங்களின் பிறகு பறக்கிற சிட்டுக்குருவிகள் சொல்லிப்போயின
நீ விட்டுப்போன உன் சிறகுகள் மட்டும்
எப்போதைக்குமான மிகுதிகளாய் என்னிடமிருக்கிறது.

பாடல்கள் குறித்து

எப்பொழுதாவது கிட்டுகிற மனோநிலையில் கேட்கிற
இணையப்பண்பலை ஒலிபரப்புகள்
காத்திருப்புகள் பற்றிய கேள்விகளை மட்டுமே மீதம் வைக்கிறது,
காலம் கேட்கிற சில கேள்விகளுக்கு
காலம் மட்டுமே பதில்களையும் சுமந்தலைகிறது,
எப்பொழுது வரைக்கும் இருக்கலாம்
அந்நிய நிலங்கள் தருகிற நாட்களும்
அவை தர மறந்து போகிற வாழ்வும்
முன்பே சொல்லியிருந்தாலும்,
பாடல்கள் காலத்தை மறக்கச்செய்வனவையேதான்!


புத்தகத்தை படிக்கக்கொடுத்த கடுமிலக்கியவாதி தோழர் ரௌத்ரனுக்கு...

Friday, January 15, 2010

மிதக்கும் தன்மைகளோடு கடந்து போன இரவில் அறையில் நிரம்பிய நினைவுகள்.

முன்குறிப்பு : பெரு நினைவுகள் எழுதுகிற சிறு குறிப்புகள் - 1.





மூன்றாம் சாமத்து பொழுதுகளில் தன்
முழுபலத்தையும் பிரயோகித்திருந்தது
கொண்டாடத்தொடங்கியிருந்த காதல்,

அடர்த்தியான வேப்பமிலைகளினூடு
நிலவொளி விழுகிற குருமணலின் மீது
மொழிதலில் சமன் செய்ய முடியாத அழகுகளில்
பனி விழுகிற நதியென விழி முடியிருந்தவள்

எழுதப்பழகுகிற குழந்தையின்
கிறுக்கல்களை சிலாகிக்கிறதைப்போலவென்
அத்து மீறல்களை அனுமதித்துக்கிடந்தாள்

ஆடைகள் அவிழப்போகிற தருணங்களில்
மிக மெதுவாய் சொன்ன "வேண்டாமப்பா"வில்
விளங்கப்படுத்தினாள்.

விலகி உள்ளங்கைகள்
வியர்க்க அமர்ந்திருந்த என்னை
மடிசாய்த்து முடிகோதினாள்
மிகத்தவிப்பான மௌனக்கணங்களின்
முடிவில் என் நெற்றியில் விழுந்த
சுடுவிழி நீரில் நிரம்பியிருந்தது
முழுவதுமான அவள் காதல்.

_________________________________________________





ஆயுள் முழுவதும் தொடர்கிற பெரு நினைவுகளை தந்து போனவளின் பரவசங்களை அசைபோட்டுக்கொண்டிருக்கிறது மனது.இனியெப்பொழுதும் நிகழ முடியாத அற்புதங்களை செய்து போன உன் நினைவுகள் என்னை திரும்ப முடியாத திசைகளில் தொலைத்து விட்டு சந்தோசமாய் திரும்பிக்கொண்டிருக்கிறது. அழைத்துப்போக யாருமில்லாத வெளிகளில் உனது நிழலை எதிர்பார்த்துகாத்திருக்கிறது பிரியங்களைய தாங்கியிருக்கிற பலவீனப்படவனின் உயிர். வந்தென்னை அழைத்துப்போக நீ வரவேண்டாம் கல்நுழைகிற வேர்களின் லாவகத்திலிருக்கிற என் பிரியங்கள் கொடுங்கனவுகளாய் இருக்கக்கூடும். துயர் மிகு பொழுதுகளை தவிர்த்து விடு நானிப்படியே பிழைத்துப்போகிறேன் இனியொரு பிரிவையென்னால் பொறுக்க முடியாது.முன்பே எழுதப்பட்டதுதான் என்றாலும் இனியெப்பொழுதும் சந்தித்துவிடாமலிருப்போம்.


மிதக்கிற தன்மைகளோடு கடந்து போன போதைநிரம்பிய இரவிலும் அறை முழுவதும் நிரம்பியிருந்து உன் நினைவுகள். எவ்வளவுதான் எழுதினாலும் தீர்ந்து போவதில்லை காதல்! இங்கே எழுதவராத சொற்களால் நிரப்ப முடியாத உன்னைப்போலவே.



தேவதைக்கான குறிப்பு :
இந்த முறையும்
எச்சில்பட முத்தமிட்டு வாங்கிக்கொண்ட
ஏதோ ஒரு குழந்தையிடம் கொடுத்திருக்கிறேன்
உன் பிறந்த நாளுக்கான பூச்செண்டை.

15.01.2010



எந்த மொழிதலிலும் சமன் செய்துவிட முடியாத என் கறுப்பியின் காதலுக்கு.

Sunday, January 10, 2010

புதிய நாட்களின் ஆரம்பம்.

புதிய நாட்களின் ஆரம்பம் - தாமதமான சில குறிப்புகள்.


சென்றவருடத்தைப்போலல்லாது இலேசான போதையும் மிகுந்த கொண்டாட்டமானதுமான ஒரு மனோ நிலையோடே தொடங்கியிருக்கிறது இந்த வருடம்.இருந்தாலும் இந்த வருடம் பெரிய மாற்றங்களைக்கொண்டு வரக்கூடும் என்ற எதிர்பார்ப்பு எனக்குள் இருந்ததோ என்னவோ ஒரு மாதிரி அழுத்தமாகத்தான் ஆரம்பித்திருக்கிறது.கொண்டாட்டத்துக்குரிய மனோ நிலையை கொண்டு வருவதற்கு நிறையவே முயன்றிருக்கிறேன் என்பதாய் ஒரு உணர்வு எனக்கு உறுத்திக்கொண்டிருக்கிறது.அழுத்தம் நிறைந்த ஆரம்பமாக தோன்றுவதற்கான காரணம் அதுவாக இருக்கக்கூடும்.முத்தங்களோடு ஆரம்பித்த பழைய சில வருடங்கள் பற்றிய நினைவுகளும் கூடச் சேர்ந்து கொள்கின்றது.


இரண்டாயிரத்து ஒன்பது நினைத்ததை விட வேகமாக கடந்திருக்கிறது நினைக்காத பல விசயங்களையும் நிகழ்த்திக்கொண்டு. போர் துரத்துகிற மனிதர்கள் பற்றியதொரு துயரக்கதையை இந்த வருடம் முழுவதும் பேசிக்கொண்டே இருந்தது எனக்குத்தெரிந்த உலகம். வாழ்க்கை இன்னமும் மீதமிருப்பதாய் நம்பியிருக்கிறார்கள் மிகச்சொற்பமான என் மனிதர்கள்.

இதுவரையும் தொடர்பிலிருந்த தேவதை ஒருத்தியின் தொடர்பு கடந்த வருடத்தின் கடைசிகளில் இல்லாமல் போயிருக்கிறது.இரண்டாயிரத்து ஒன்பதின் தனிப்பட்டவலிகளில் ஆகக்க கடினமானது இதுவாயிருக்கலாம்.

புலம்புதல் என்பதிலும் வாசித்துக்கரைதல் என்பதை அதிகமாக உணர்ந்திருக்கிறேன். இப்பொழுதே வாசிக்க வேண்டும் என்கிற புத்தகங்களின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்தும் கூடிக்கொண்டேயிருக்கிறது. கடந்த வருட இணைய வாழ்வின் இன்னொரு முக்கியமான விசயம் பலரது நெடுநாள் நச்சரிப்புக்கு பிறகு முகபுத்தக(facebook) ஜோதியில் ஐக்கியமாகியது.பெரும்பங்கான பேர்கள் பொழுது போக்காய் இயங்கினாலும். facebook செய்திருக்கிற முக்கியமன விசயங்களில் ஒன்று மீண்டும் புதுப்பிக்கப்டுகிற தொடர்புகளும் தேடித்தந்திருக்கிற பழைய உறவுகளும்.இது பற்றி மற்றொரு பகிர்வில் சொல்கிறேன்.

எவ்வளவுதான் குரூரங்களும் நம்பிக்கையின்மைகளும் சுற்றிக்கிடந்தாலும் வாழ்வின் நகர்தலுக்கான நம்பிக்கைகள் எங்கேயிருந்தாவது கிடைத்துக்கோண்டேயிருக்கிறது.அழுத்தம் மிகுந்த பல இரவுகளை கொடுத்திருக்கிறது 2009! நானாகவே வெளியேறி வந்திருக்கிறேன் என்பதாகத்தான் இப்பொழுது தோன்றுகிறது. இன்னமும் கொஞ்சம் தெளிவு வந்திருப்பதாய் நம்புகிறேன். அதற்கு என் தனிமையை தோள்செய்த புத்தகங்ளுக்கும்,பார்க்கக்கிடைத்த திரைப்படங்களுக்கும் என்னை மீட்டெடுத்த சொற்களை எழுதியவர்களுக்கும் நன்றி.

அருகிலிருந்தவர்களோடு பகிர்ந்து கொண்டதை தவிர்த்து ஓரிருவரை தவிர யாருக்கும் அழைப்பை ஏற்படுத்தாத இந்த வருடத்தின் தொடக்கம் எனக்கு எதையோ சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறது. நான் எதிர்பார்க்கிற எதிர்பாராவின்மைகள் அப்பொழுதே தொடங்கியிருக்கலாம்.

எப்போதும் போல எழுதாத சொற்களின் திணறல் குறைவதாக தெரியவில்லை! உள்ளிருக்கும் சாத்தான் விழிக்கும்வரை நான் புலம்பலாம்.முன்னிலும் தீவிரமாக பணம் என்னை துரத்த ஆரம்பித்திருக்கிறது.வேறெதுவும் சொல்லத் தோன்றாவிட்டாலும், நம்பிக்கையோடிருக்கிறார்கள் சில மனிதர்கள்; மீதமிருக்கிற கண்ணிவெடிகளை உழுது விதைக்கிற நிலமும் விளையத்தான் போகிறது.